Błędy wypadkowe

Błędy oraz inne błędy położenia nie omówione w pracy należy grupować w układy, z których można określić błędy wypadkowe (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy wyborze błędów składowych (w celu określenia błędu wypadkowego) należy przestrzegać następujących zasad:

1. składaniu podlegają błędy wynikające z kolejno następujących po sobie czynności montażowych,
2. w składaniu nie biorą udziału błędy położenia elementów, które nie wpływają na wyjściowe położenie elementu dla następnej czynności montażowej; np. błędne położenie środka stopy kielichowej nie stanowi pozycji wyjściowej dla położenia osi słupa, gdyż słup może być ustawiony poprawnie (w granicach luzu w kielichu stopy) bez poprawiania położenia środka stopy (program uprawnienia budowlane na ANDROID),
3. weryfikacja pomiarowa błędów, usuwająca je w pewnym okresie montażu, jest początkiem tworzenia się nowych błędów podlegających składaniu,
4. zmniejszone przez weryfikację pomiarową wartości błędów powinny być uważane za nowe błędy, zastępujące błędy popełnione przed weryfikacją (uprawnienia budowlane),
5. składaniu podlegają zarówno błędy położenia stanowiące przesunięcia w tym samym kierunku (np. w kierunku osi x, y lub z), zgrupowane w oddzielne układy błędów, jak również błędy odniesione od początku układu współrzędnych (zgrupowane w jednym układzie).

Błędy popełnione przy ustawianiu elementów powodują złe ich pasowanie w węzłach i złączach. Skutki popełnionych błędów mogą być znaczne i stać się przyczyną awarii budowli (program egzamin ustny).

Słup z trzpieniami stalowymi

Awaria może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy błędy w położeniu elementów wywołują w konstrukcji dodatkowe naprężenia nieprzewidziane obliczeniami statycznymi lub też gdy spowodują niedostateczne podparcie konstrukcji silnie obciążonych (opinie o programie). W przypadkach popełnienia mniejszych błędów występują często przy montażu trudności wskutek niepasowania trzpieni do otworów lub czopów do gniazd, „rozchodzenia się“ styków do granic uniemożliwiających spawanie itp. Często te trudności występują już w tym czasie gdy nieprawidłowo ustawionych elementów nie można nasunąć do właściwego położenia. Toteż znajomość wielkości błędów montażu zależnych od metody jego prowadzenia, zastosowanych przyrządów i urządzeń oraz od warunków miejscowych budowy, powinna być wskazaniem przy projektowaniu elementów, a zwłaszcza konstrukcji węzłów (segregator aktów prawnych).

Słup z trzpieniami stalowymi w górnym jego końcu (służącymi do umieszczenia na nich belek) ustawiono ze znacznym odchyleniem od pionu. Wskutek tego otwory w belkach nie pasują do trzpieni. Projektant wiedząc o usterkach montażu, lecz nie znając wielkości popełnionych błędów na budowie projektuje znaczne otwory w belkach i cienkie trzpienie. Jeśli ponadto wymiar w osiach otworów belek oraz średnice otworów nie są odpowiednio stolerowane, to pasowanie węzła znacznie się komplikuje. Słup ustawiony ze znacznym odchyleniem od pionu, wskutek czego oparcie jednej kratownicy na nim montowanej będzie niedostateczne (pi), a drugiej zbyt duże (p₂).

Szczególnie kłopotliwe następstwa błędu położenia występują w przypadkach, gdy konieczne jest „zgrywanie" otworów do łączenia na śruby, zwłaszcza, że montaż odbywa się zwykle na znacznej wysokości. Dlatego jest konieczne poznanie wielkości popełnionych błędów przy montażu i ich odpowiednie ograniczenie. Określenie tolerancji montażu stworzy podstawy do racjonalnego projektowania połączeń zapewniającego należyte ich pasowanie (promocja 3 w 1). Można będzie w ten sposób uniknąć przesadnych wymiarów w złączach, projektowanych „na zapas", aby pokryć spodziewane błędy o nieznanych wartościach. W budownictwie montażowym stosuje się przyrządy pomiarowe używane w zwykłym miernictwie. W przypadku wymagania większej dokładności pomiarów, stosowane są precyzyjne przyrządy pomiarowe geodezyjne, zwłaszcza do czynności weryfikacyjnych lub też w celu dokładnego określenia wartości błędów.