Budowa trasy ruchu szybkiego

Szansą otwarcia nowego kierunku tranzytowego jest potencjalny tranzyt białoruski i ukraiński. Skala tranzytu białoruskiego (2-6 min ton) nie uprawnia do racjonalnego myślenia o projektowaniu nowej linii kolejowej łączącej Białoruś z zespołem portowym Gdańsk-Gdynia. Tranzyt ten powinien zostać wkomponowany w istniejącą sieć kolejową Polski mającą znaczne rezerwy przewozowe (program uprawnienia budowlane na komputer).

Budowa trasy ruchu szybkiego Kaliningrad-Elbląg-Gdańsk-Szczecin (Nadmorska Droga Ekspresowa - NDE) ma ogromne znaczenie dla aktywizacji gospodarczej regionu Pomorza. Zapewni ona dogodne połączenie komunikacyjne wymianie handlowej i turystycznej. Przebiegać będzie przez obszary największego w kraju bezrobocia, które powinno ulec w znacznym stopniu zredukowaniu w związku z aktywizacją całego otoczenia trasy (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Planowana trasa w powiązaniu funkcjonalnym z gminami i miasteczkami morskimi powinna przebiegać nie dalej niż 100 km od brzegu morskiego. Taka trasa pozwoli na dogodny i szybki dostęp komunikacyjny do rejonów turystycznych Pomorza, a w konsekwencji przyczyni się do rozwoju turystyki i gospodarki w tych rejonach. Istnieją trzy propozycje przebiegu NDE dotyczące:

1. przebiegu tej trasy w obecnym biegu drogi nr 6 (uprawnienia budowlane),
2. częściowego wykorzystania dawnej autostrady królewiecko-berlińskiej,
3. całkowicie nowej drogi ruchu szybkiego lub autostrady sygnowanej w opracowaniach europejskich jako Via Hanseatica.

W Polskim Regionie Bałtyckim nakładają się na siebie dwa podstawowe problemy ochrony środowiska:

• zahamowanie i poprawa stanu czystości Bałtyku, restauracja jego ekosystemów przywracająca mu funkcje żywicielskie,
• poprawa stanu środowiska w obszarach zdegradowanych (głównie jakości wód), przywracająca dostępność do walorów i zasobów oraz kształtowanie ekologicznego standardu jakości życia mieszkańców (program egzamin ustny).

Inwestycje ochrony środowiska

Aktualnie ma miejsce proces rekonstrukcji systemu ekonomicznego kraju, powodujący konieczność dostosowania struktury prawnej i organizacyjnej dopełniania roli ochronnej w zmienionych warunkach funkcjonowania gospodarki. Okres ten charakteryzuje się nieskutecznością prawnych barier ochronnych, niską sprawnością rozwiązań organizacyjnych i permanentnym deficytem środków na inwestycje ochrony środowiska, początki kreowania rynkowych ochrony środowiska (instrumenty ekonomiczne, partycypacyjno system inwestycji komunalnych) (opinie o programie).

Ekologiczną wizją i pożądanym stanem PRB staje się rozwój zrównoważony, realizujący cele ekorozwoju. Oznacza to przyjęcie następujących zasad:

• równoprawność a czasem priorytet celów ekologicznych w kształtowaniu przyszłego rozwoju PRB oraz respektowanie wszelkich decyzji społeczno- -gospodarczych i działań ich przestrzennych uwarunkowań przyrodniczych (ocena oddziaływania na środowisko);
• rozwiązywanie konfliktów przestrzennych zawsze na korzyść środowiska, zwłaszcza konfliktów wynikających z wkraczania urbanizacji i gospodarki morskiej oraz przemysłu na obszary o wysokich wartościach ekologicznych, rolniczych i rekreacyjnych;
• szybkie przeciwstawianie się zaistniałym zakłóceniom i ograniczenie uciążliwości zanieczyszczeń (zasada „eliminacji zanieczyszczeń w miejscu powstawania") (segregator aktów prawnych);
• konsekwentne egzekwowanie zasady „zanieczyszczający płaci", stałe prowadzenie monitoringowych badań kontrolno-pomiarowych zmian zanieczyszczeń i wykrywanie awaryjnych zanieczyszczeń morskich wód przybrzeżnych i ujściowych odcinków rzek wpadających do morza, powietrza atmosferycznego oraz natychmiastowe informowanie o zagrożeniu zdrowia i życia mieszkańców;
• unikanie tworzenia nowych oraz rozwijania istniejących źródeł zanieczyszczeń przez utrzymanie zakazu lokalizacji obiektów uciążliwych dla środowiska w obszarach najwyższego zagrożenia ekologicznego i niskiej odporności ekosystemów;
• rozwijanie nowych, proekologicznych technologii oraz sposobów gospodarowania, np. rolnictwa ekologicznego w zlewniach rzek przymorza oraz biologicznych systemów utylizujących odpady komunalne, przemysłowe i portowe;
• poprawa funkcjonowania ukształtowanych już struktur przestrzennych pod kątem zachowania lub przywrócenia równowagi w systemach ekologicznych i rozwoju przyrodniczej struktury obszaru oraz systemów utylizujących zanieczyszczenia (promocja 3 w 1).