Budynki socjalne

Pozostałe budynki, do których zalicza się budynki socjalne, kulturalne, usługowe itp. stanowiące zdecydowaną mniejszość w perspektywicznych planach inwestycyjnych, można - jak wykazały badania - rozwiązywać w sposób indywidualny odpowiadający wymaganiom miejscowym, względnie rozwiązywać je przy wykorzystaniu typowych elementów występujących w innych dziedzinach budownictwa, np. w budownictwie przemysłowym lub miejskim bądź też przy zastosowaniu elementów występujących w pozostałych grupach budownictwa wiejskiego (program uprawnienia budowlane na komputer).

Z przeprowadzonych badań i uzyskiwanych dotychczas doświadczeń w zakresie typizacji budownictwa wiejskiego wyłaniają się dwa podstawowe wnioski. Nie można uwzględniać supremacji jednego tylko wycinka zagadnień typizacyjnych podporządkowując mu wszelkie pozostałe, a należy rozważyć je wszystkie razem i dopiero przewaga względnie suma wszystkich korzystnych czynników może podporządkować jednemu z nich pozostałe. W innym przypadku typizacja nie przynosi spodziewanych efektów techniczno-ekonomicznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Zastosowanie w projektowaniu wyłącznie koordynacji modularnej nie gwarantuje jeszcze zachowania koniecznej dyscypliny budowlanej polegającej na typizacji elementów konstrukcyjnych. Dla zachowania pełnej dyscypliny budowlanej należy jeszcze ściśle przestrzegać zasady powiązania zagadnień projektowych z produkcją materiałów i elementów konstrukcyjno-budowlanych oraz metodami technologicznymi wykonawstwa, gdyż jedynie na tej drodze można uzyskać efekty typizacyjne i ekonomiczne.

Wnioski te posłużyły do zmiany kierunku rozwiązań konstrukcyjnych (uprawnienia budowlane).
Przy obecnym aktualnym poziomie techniki budowlanej, konstrukcje szkieletowe stwarzają daleko szersze możliwości zastosowania elementów prefabrykowanych niż konstrukcje monolityczne. Poza tym konstrukcja szkieletowa ma tę przewagę nad monolityczną, że łatwiej ją adaptować w przypadku zmiany przeznaczenia budynku - co zachodzi często w budynkach produkcyjnych - do nowych potrzeb użytkowania (program egzamin ustny).

Typizacja elementów konstrukcyjnych

Typizacja elementów konstrukcyjnych może przebiegać jednak w dwóch płaszczyznach:
- obejmować tylko jedną grupę tematyczną budynków o zbliżonych do siebie programach technologiczno-funkcjonalnych, np. budynki dla bydła (obory, cielętniki, jałowniki, bukaciarnie, paszarnie, porodówki),
- obejmować równocześnie i równolegle kilka grup tematycznych budynków. Ta ewentualność decydująca o podjęciu masowej produkcji elementów konstrukcyjnych wymaga rozważenia.
W przypadku podjęcia produkcji elementów konstrukcyjnych przydatnych tylko dla jednej określonej grupy tematycznej budynków, zachodzi konieczność podjęcia - ze względu na potrzeby budownictwa wiejskiego jako całości - równocześnie produkcji innych elementów dla pozostałych grup tematycznych. Praktycznie oznacza to produkcję kilkudziesięciu lub nawet kilkuset typów elementów. Przyjmując nawet, że duży procent tych elementów zostanie wykorzystany jako elementy wspólne dla kilku grup tematycznych budynków, to i tak pozostanie znaczna ilość typów powodująca utrudnienie dla prefabrykacji (opinie o programie).

Przyjęcie tezy kompleksowej typizacji stało się punktem wyjścia dla nowych rozwiązań konstrukcji.
Układy konstrukcyjne występujące w wiejskich budynkach produkcyjnych podzielić można na układy jednotraktowe, dwutraktowe i trzy- traktowe.
Występują również, aczkolwiek jak dotąd dosyć sporadycznie, układy wielotraktowe (obory czterorzędowe, stodoły, magazyny itp.). Zastosowanie każdego z tych układów jest uzależnione od funkcji użytkowej i technologii produkcji rolnej. Układy te są usystematyzowane w postaci sekcji rozwiązań funkcjonalnych (segregator aktów prawnych).

W zależności od technologii produkcji rolnej istnieje możliwość zastosowania dowolnej ilości zestawów tych sekcji w układzie podłużnym budynku (promocja 3 w 1).
Na tle rozwiązań funkcjonalno-technologicznych występują rozwiązania konstrukcyjne, wzajemnie skoordynowane i ujednolicone pod względem wymiarowym z wymiarami zwierząt, maszyn rolniczych itp.