Działanie wyższych temperatur

Izolację termiczną wykonuje się z materiałów ciepłochronnych odpornych na działanie wyższych temperatur (program uprawnienia budowlane na komputer). W kotłowniach bez izolacji ciepłochronnej pod cokołami palenisk zdarzały się często przypadki zniszczenia izolacji bitumicznej na skutek działania wysokich temperatur, pod wpływem których następowała destylacja węglowodorów z lepików bitumicznych, które stały się kruche.
Równie dobre, a nawet lepsze wyniki od izolacji ciepłochronnej pod cokołami palenisk daje zastosowanie cokołów z „wentylacją”. W takim cokole jest szereg kanałów, przez które ciepło jest odprowadzane na zasadzie konwekcji.

Warstwa izolacyjna powinna być tak umieszczona, aby pod wpływem parcia wody była dociskana, a nie odrywana od konstrukcji dźwigającej, która ma przejąć parcie wody (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Skuteczność i trwałość izolacji jest zapewniona wówczas, gdy izolacja poddana jest stałemu działaniu siły zaciskającej ją pomiędzy dwoma sztywnymi ustrojami, przy czym docisk na jednostkę powierzchni nie powinien być mniejszy niż 0,1 kG/cnr. Tłumaczy się to tym, że papy (jak wykazały badania) nie nasiąkają wodą, nie pęcznieją i nie pękają, jeśli są dostatecznie ściśnięte.
Powyższy warunek nie dotyczy izolacji z wkładkami, które w wodzie nie pęcznieją (folie metalowe, blachy, tkaniny szklane) (uprawnienia budowlane).

Przenikaniem wilgoci przez powłoki bitumiczne tłumaczy się wnikanie wilgoci do włókien tektury i filcu, juty itp. materiałów organicznych, z których są wykonane papy i tkaniny impregnowane. Z kolei zawilgocenie włókien powoduje zmianę ich objętości (włókna wydłużają się), co jest przyczyną pęcznienia pap. Pęcznienie to, np. w pokryciach papowych dachów, przejawia się w powstawaniu zmarszczek i pęcherzy. Dalszym skutkiem pęcznienia pap są procesy biologiczne, które z kolei powodują gnicie papy lub juty, co prowadzi do jeszcze szybszego zniszczenia izolacji (program egzamin ustny).
Doświadczenia Schafera wykazały, że nasiąkliwość pap zależy od siły zaciskającej, jakiej poddane są papy. Zależność między naciskiem jednostkowym a procentową nasiąkliwością papy w stosunku do jej ciężaru.

Nasiąkliwość pap

Przy nacisku przekraczającym 0,1 kG/cm2 nasiąkliwość znacznie maleje. Dlatego niektórzy autorzy, np. Schafer, Lufsky i AIB zalecają projektowanie izolacji przed wodą naporową w ten sposób, aby stale podlegały one zaciskaniu (opinie o programie).
W wyniku badań nasiąkliwości materiałów izolacyjnych zostały ustalone wartości nasiąkania tych materiałów w procentach. W. Rick i B. Bich-Weismann podają nasiąkliwość około stu różnych materiałów izolacyjnych.

Nasiąkanie i pęcznienie nie tylko jest widoczne w papach i tkaninach, pęcznieniu mogą również podlegać materiały stosowane jako wypełniacze mas izolacyjnych, asfaltów itp. Wypełniacze, które ulegają pęcznieniu, mają wpływ na zachowanie się wyżej wymienionych materiałów izolacyjnych, używanych do wykonywania powłok izolacyjnych. Nasiąkliwość pap stosowanych jako wkładki do izolacji ciężkiej jest bardzo istotna dla tych izolacji. O ile nasiąkliwość mas i lepików bitumicznych jest nieznaczna i nie ma bezpośredniego wpływu na wodoszczelność powłok izolacyjnych, to nasiąkliwość pap (może być znaczna) powoduje pęcznienie ich i gnicie, które jest możliwe dzięki organicznemu pochodzeniu tektur używanych do wyrobu pap (segregator aktów prawnych). Spęczniała papa, która ulega gniciu, traci przede wszystkim wytrzymałość na rozciąganie, to jest podstawową właściwość wymaganą od wkładek w izolacjach ciężkich.

Jeżeli lepiki są kruche (o małej plastyczności), poślizg papy w masie lepiku nie może występować, współpraca obu materiałów przestaje istnieć, izolacja nie może przenosić odkształceń i naprężeń rozciągających pęka przy działaniu najmniejszej siły rozciągającej. Poza tym pęczniejąca papa powoduje odrywanie i łuszczenie się znajdującej się na niej powłoki bitumicznej, wskutek czego izolacja traci wodoszczelność (promocja 3 w 1)..