Kompleks gleb górskich

W skład gleb leśnych wchodzą: kwaśne gleby lasów szpilkowych (tzw. „bielice tarczy"), zalegające na skałach krystalicznych tarczy kanadyjskiej oraz gleby lasów mieszanych (ich odmiany to m.in: bielice, brunatne zbielicowane, szarobrunatne zbielicowane), występujące w prowincjach Ontario i Quebec wzdłuż granicy ze Stanami Zjednoczonymi, a także w Nowym Brunszwiku i w Nowej Szkocji (program uprawnienia budowlane na komputer).

Gleby obszarów trawiastych, nazywane również „glebami prerii" (tworzą je gleby brunatne, ciemnobrunatne i czarnoziemy, miejscami także gleby słone) zajmują pd. części prowincji Alberta, Saskatchewan i Manitoba. W Kordylierach występuje kompleks gleb górskich - od kamienistych w partiach szczytowych i terenach zboczy, do mad w dolinach rzek. Znaczną część Niziny Hudsońskiej pokrywają torfowiska (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Występujące na terytorium Kanady zbiorowiska roślinność i naturalnej zachowane są często w stanie zbliżonym do pierwotnego (uprawnienia budowlane). Do lodowców, zajmujących najdalej na pn. wysuniętą część Archipelagu Arktycznego, przylega od pd. rozległy obszar tundry, która poprzez lasotundrę przechodzi w szeroki pas tajgi kanadyjskiej. Dominują w niej drzewa iglaste (amerykańskie świerki, jodły balsamiczne, sosny, modrzewie, cedry) z domieszką (w części pd.) drzew liściastych (klony, wiązy, buki, dęby, jesiony). Na pd.-wsch. skraju Kanady występują lasy liściaste. Typowa niegdyś na Wielkich Równinach roślinność stepowa (prerie) została w większości zastąpiona przez pola uprawne. Wyższe- partie Kordylierów pokrywają wieczne śniegi i tundra wysokogórska. W dolnej strefie rosną bujne lasy iglaste (program egzamin ustny).

Terytorium współczesnej Kanady

Bogaty jest kanadyjski świat zwierząt. Przedstawicielami dużych ssaków są m.in.: bizony, łosie, karibu (renifery amerykańskie), jelenie wapiti, niedźwiedzie, wilki i rosomaki. Występuje tu ok. 500 gatunków ptaków (dla wielu z nich Kanada jest letnią ostoją i miejscem lęgowym) i około 190 gatunków ryb słodkowodnych. Szereg najcenniejszych przyrodniczo terenów objęto ochroną. Utworzono kilkadziesiąt parków narodowych oraz kilkaset innych obszarów chronionych (parków prowincjonalnych, rezerwatów przyrody itp.). A Kanadzie znajduje się 6 obiektów wpisanych na listy Światowego Dziedzictwa Kulturalnego Przyrodniczego, 6 rezerwatów biosfery oraz 30 obszarów wodnych i podmokłych o międzynarodowym znaczeniu, chronionych w ramach konwencji ramsarskiej (opinie o programie).

Terytorium współczesnej Kanady znajdowało się na szlaku wielkich migracji ludów pierwotnych, które przechodząc z Azji poprzez pomost lądowy w miejscu obecnej Cieśniny Beringa, zaczęły zasiedlać ok. 40 tys. lat temu kontynent północnoamerykański. Leżące na dalekiej pn. obszary arktyczne zajęte zostały przez względnie nieliczne plemiona Innuitów Eskimosów), podczas gdy rozlegle, silnie zróżnicowane przyrodniczo pd. zamieszkiwały zbieracko-myśliwskie plemiona Indian. Właśnie od indiańskiego wyrażenia żalącego „osadę", wywodzi się dzisiejsza nazwa kraju. Mimo iż kolonizacja Kanady przez europejskie mocarstwa (Francję i Wielką Brytanię) rozpoczęła się na przełomie XV/XVI w., to proces wyraźnego wzrostu demograficznego nastąpił dopiero od poi. XIX stulecia (segregator aktów prawnych).

Utworzenie Dominium Kanady (I lipca 1867) przyniosło ożywienie gospodarcze, a wraz z nim nasilenie europejskiej imigracji. W okresie 1800-1850 ludność ówczesnej Kanady wzrosła z 0,3 min do 1,8 min, by w 1900 osiągnąć poziom 5,8 min. Szeroko promowana na świecie z pocz. XX w. akcja zagospodarowywania kanadyjskich prerii przyniosła gwałtowny wzrost fali imigrantów ok. 3 min w latach 1901-1920), co odegrało zasadniczą rolę w demograficznym wzroście kraju (do 8,8 min w 1920). W strukturze etnicznej przeważali zdecydowanie Brytyjczycy 55,3%), przy znaczącym udziale ludności francuskiego pochodzenia (27,9%) (promocja 3 w 1). Autochtoni w liczbie ok. 114 tys. reprezentowali 1,3% populacji kraju (1921). Zaznacza swą obecność polska grupa etniczna licząc a już 53,4 tys. (0,67.. mieszkańców), przy zaledwie 6,3 tys. w 1901.