Liczebność i geograficzna struktura

Ameryka Północna, w szczególności zaś Stany Zjednoczone, należą tradycyjnie do obszarów przyjmujących ogromną rzeszę uchodźców politycznych. Liczebność i geograficzna struktura tego typu migracji wykazuje dużą zmienność i zależy od nasilania się represji politycznych, konfliktów zbrojnych na tle politycznym czy etniczno- -rasowym oraz prześladowań religijnych w różnych regionach świata. W latach 1971- 1994 przybyło do Stanów Zjednoczonych, uzyskując prawo stałego pobytu, blisko 2,1 min uchodźców, spośród których zdecydowaną większość stanowili Azjaci  (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przeważali wśród nich zdecydowanie Wietnamczycy w liczbie 586,1 tys., stanowiący 28,5% ogółu uchodźców - przypadające na ten czas zakończenie wojny w Wietnamie (1973), a następnie zjednoczenie tego kraju (1975) pociągnęły za sobą pojawienie się dużej fali emigracyjnej. Na drugim miejscu z udziałem 21,5% znaleźli się uchodźcy z Ameryki byłych państw komunistycznych, skład byłego (285,3 tys. - 13,9% ogólnej liczby uchodźców). Warto zauważyć, iż w okresie 1971-1994 prawo stałego pobytu w Stanach Zjednoczonych otrzymało 46,6 tys. polskich uchodźców, z których 72,7% stanowiły osoby przybyłe tu w latach 1981-1990, naznaczonych stanem wojennym oraz głębokim kryzysem politycznym i ekonomicznym kraju (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Ameryka Północna - zamieszkiwana, co warto powtórzyć, przez 461 min osób (1996) stanowiących 8% ogółu mieszkańców Ziemi - charakteryzuje się ogromnymi kontrastami pod względem przestrzennego rozmieszczenia ludności oraz gęstości zaludnienia. Kontrasty te spowodowane są przede wszystkim silnie zróżnicowanymi warunkami środowiska przyrodniczego, przy czym za najistotniejszy uznać należy fakt, iż ok. 45% terytorium kontynentu znajduje się w strefie klimatu polarnego i subpolarnego oraz umiarkowanego chłodnego kontynentalnego, co zdecydowanie ogranicza możliwości rozwoju osadnictwa i działalności gospodarczej człowieka. Są to w swej zasadniczej części obszary położone na pn. od 55. równoleżnika, zdominowane przez takie naturalne środowiska roślinne, jak tundra i lasotundra oraz tajga (uprawnienia budowlane).

Archipelag Arktyczny

Na tych rozległych terytoriach zamieszkuje ok. 1 min osób, co stanowi zaledwie 0,2% globalnego zaludnienia kontynentu. Znajduj.) się tu także znaczne obszary anekumeny (tereny bezludne). Należy do nich m.in. większa część Grenlandii oraz największy archipelag świata - Archipelag Arktyczny (program egzamin ustny). Obecność człowieka w tej części kontynentu ma charakter wręc z symboliczny, gdyż np. na obszarach obejmujących Alaskę, terytorium lukon, Terytoria Północno-Zachodnie i Grenlandię, reprezentujących 31,7% ogólnej pow. Ameryki Północnej, średnia gęstość zaludnienia to zaledwie 0,1 osoby/km². Na 1 mieszkańca przypada przeciętnie 10,1 tys. km² pow., przy czym w przypadku Terytoriów Północno-Zachodnich odpowiedni wskaźnik wzrasta do 51,3 tys. km-’/osobę (opinie o programie).

Inną, choć mniej zwartą przestrzennie strefę o niskiej koncentracji ludności i gęstości zaludnienia - z pewnymi ośrodkami znaczniejszego jej skupienia - tworzą Góry Skaliste oraz pustynne i półpustynne obszary Wyżyny Kolumbii, Wielkiej Kotliny, wyżyny Kolorado i Półwyspu Kalifornijskiego (segregator aktów prawnych). Wraz ze słabo zaludnionymi rozległymi obszarami pn. części kontynentu reprezentują one niemal 55% pow. Ameryki Północnej, gdzie średnia gęstość zaludnienia nie przekracza I osoby/km². Powyższa sytuacja ma decydujący wpływ na kształtowanie się wskaźnika gęstości zaludnienia całego kontynentu, wynoszącego 19,9 osoby/km², co jest wielkością 2,2 razy mniejszą od średniej światowej - 42,1 osoby/km² (promocja 3 w 1). Równocześnie w przestrzennych układach rozmieszczenia ludności kontynentu widoczna jest obecność 3 silnie zróżnicowanych terytorialnie obszarów szczególnie wysokiej jej koncentracji i gęstości. Wiodącą pozycję w tym układzie zajmuje tzw.