Oblicówki powierzchniowe

Większość budynków wysokościowych w Moskwie ma elewacje z doskonałej licówki ceramicznej barwy kremowej, wykonanej z gliny ogniotrwałej. Licówki są pustakami płaskimi o grubości 11 cm bądź 16 cm; część licówek ma występ od tyłu w celu oparcia na belkach nadokiennych lub przewiązania z zapleczem muru, które przeważnie wykonuje się z cegieł sitówek (program uprawnienia budowlane na komputer).

Licówki układane są na zaprawie cementowo- wapiennej dość plastycznej, z przewiązaniem spoin, oraz mocowane do zaplecza muru przy pomocy kotwi z nierdzewnej stali. Zarówno materiał, jak i sposób wykonania gwarantują długą trwałość oblicówki tak niezbędną przy wielkich monumentalnych budowlach.

W Polsce licówki specjalne były stosowane przed pierwszą wojną światową (przeważnie w żółtych odcieniach), później jednak taki sposób wykończenia nie przyjął się, ponieważ licznie reprezentowany styl koszarowych i więziennych carskich budynków wywołał ogólną reakcję przeciwko wykończaniu elewacji w cegle (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Zniechęcenie to, wobec wielkich zalet licówek specjalnych, niewątpliwie w przyszłości ustąpi, jeżeli projektodawcy będą nadawali elewacjom estetyczną, przyjemną dla oka formę, i o ile przemysł ceramiczny dostarczy właściwy, a niedrogi materiał.

Zalety architektoniczne licówek ceramicznych uwydatniają się szczególnie w elewacji Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Licówki do tego celu były sprowadzane z wytwórni podmoskiewskich. Ostatnio uruchomiono produkcję podobnych licówek w kraju.Do licowania powierzchniowego służą przepołowione beleczki i kwaterki bądź specjalne kształtki, bądź płytki przypominające kafle, bądź wreszcie płytki płaskie z jednej strony, a chropowate i nierówne z drugiej (uprawnienia budowlane).
Licówki te są różnego rodzaju wyrobami ceramicznymi, przeważnie ze szlachetniejszych glin, jak terakota i klinkier. Klinkier, jako materiał bardzo odporny na działanie mechaniczne i atmosferyczne, jest specjalnie pożądany do licowania cokołów (program egzamin ustny).

Elementy licowe

Elementy licowe nie mają prawidłowego wiązania z resztą muru. Utrzymują się w elewacji wskutek przyczepności zaprawy, oparcia na pewnych występach, czasami - za pomocą kotewek stalowych. Licowanie powinno być wykonywane dopiero wtedy, gdy ściana ostatecznie osiądzie i należycie wyschnie. Ściana zbyt świeża zawiera dużo wilgoci, toteż jeśli taką ścianę oblicować, to utrudni się lub w ogóle uniemożliwi wyparowanie wilgoci na zewnątrz, przez co budynek będzie wilgotny.

Ważną sprawą jest, aby licówki trwale się trzymały na powierzchni muru. W tym celu mur powinien być wykonany na puste spoiny (opinie o programie). Tylna powierzchnia licówek jest zwykle celowo nierówna i chropowata, żeby zaprawa lepiej przylegała i sklejała licówkę z murem. Aby licówki nie wisiały jedynie tylko na zaprawie, staramy się opierać je w pewnych poziomach na różnych architektonicznych pasach występujących z elewacji budynku, np. na cokołach, gzymsach międzypiętrowych itp.
Przed ułożeniem licówek powierzchnię ściany należy umyć i dobrze zmoczyć; to samo dotyczy licówek (segregator aktów prawnych).

Układanie licówek mniejszych i posiadających chropowate występy od wewnętrznej strony (licówki przepołowione) wykonuje się pod sznur w taki sposób, że murarz rzuca na ścianę zaprawę, a następnie przyciska do ściany wilgotną licówkę, wyciskając zbędną zaprawę i wyrównywając powierzchnię licową zgodnie z powierzchnią już ułożonych licówek. Zaprawa do tego celu powinna być cementowa 1 : 3 lub 1 : 4 o takiej konsystencji plastycznej, aby spoiny mogły być łatwo wypełnione. Przy licówkach przepołowionych - w celu zwiększenia przyczepności - co pewną ilość warstw na wysokość układa się pełne licówki w bruzdach pozostawionych w murze (promocja 3 w 1).

Licowanie powierzchniowe odbywa się zasadniczo w kierunku od dołu ku górze, gdyż w przeciwnym razie licówki nie utrzymałyby się na miękkiej zaprawie. Rzecz jasna, że robota musi być tak wykonywana, aby nie zabrudzać niżej położonych płytek. Gdy w elewacji są gzymsy międzypiętrowe, wówczas licowanie powinno się wykonywać najpierw na najwyższym piętrze, a następnie kolejnymi piętrami w dół, jednakże w każdej oddzielnej kondygnacji licówki układa się od dołu ku górze.