Ogrodzenie ochronne

Przy podwyższonych temperaturach eksploatacji oprócz obniżenia wytrzymałości na ściskanie betonu pogarsza się wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu, przyczepność do zbrojenia, współczynnik sprężystości i zmniejsza się współczynnik rozszerzalności liniowej, który ma duże znaczenie w powstawaniu stanu naprężenia pod działaniem temperatury. Prócz tego zmniejsza się współczynnik przewodności cieplnej, uwzględniany przy obliczaniu pola temperatur i naprężeń w ogrodzeniu ochronnym (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jako spoiwo w takich betonach służą cement portlandzki i cement portlandzki żużlowy (ostatni w przypadku, kiedy nie jest wymagane szybkie narastanie wytrzymałości przy naturalnym twardnieniu betonu). Cement portlandzki pucolanowy jest dopuszczalny tylko dla budowli podziemnych, konstrukcji znajdujących się w warunkach zwiększonej i stałej wilgotności, gdy nie występują wysokie temperatury, oraz dla małych bloków i wyrobów produkowanych w wytwórniach z obróbką w autoklawach lub naparzaniem, jak również pracujących w środowisku o zwiększonej wilgotności przy normalnych temperaturach. Dla zwiększenia zawartości związanej wody można w tych betonach stosować cementy glinowe, ekspansywne lub bezskurczowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W celu polepszenia właściwości ochronnych betonów ciężkich i o dużej zawartości wody związanej wprowadza się do nich dodatki zwiększające zawartość substancji wodorowych lub takie, które zawierają pierwiastki o małym ciężarze atomowym (np. sole litu, boru). Kruszywami, oprócz wyżej wymienionych, mogą być tłuczeń, żwir lub piasek. Wytrzymałości graniczne i współczynniki sprężystości betonów magnetytowych, limonitowych i barytowych w kG/cm*, według badań A. E. De- sowa (NIIŻB). Współczynniki rozszerzalności liniowej betonów specjalnych przy oziębianiu i ogrzewaniu w granicach od 0 do 200°C przyjęto następujące: dla betonu limonitowego 0,76 • 10^-3, dla betonów kombinowanych z kruszywami limonitowymi lub hematytowymi 0,63 GO^-5 (w betonie zwykłym wynosi on 1*10^-5) (uprawnienia budowlane).

Betony ciężkie specjalne

Betony ciężkie specjalne, narażone na działanie temperatur do 250°C, powinny mieć wskaźnik szczelności (stosunek sumy absolutnych objętości cementu, kruszyw i wody związanej w betonie do objętości betonu) nie mniejszy niż 0,9. W warunkach wilgotnych nieszczelny beton ze złomem metalowym narażony jest na korozję, zakłócającą jego jednolitość, co osłabia właściwości ochronne betonu (program egzamin ustny). Właściwości ochronne betonów o dużej zawartości wody chemicznie związanej, zwłaszcza przed neutronami o małej energii, zależą w dużym stopniu od zawartości wody w betonie. Znaczna jej część paruje w czasie eksploatacji betonu, a szczególnie intensywnie - przy podwyższonych temperaturach (opinie o programie).

W celu zabezpieczenia przed parowaniem wody osłony pracujące przy temperaturach do 60°C zaleca się pokrywać żywicami nadchlorowinylowymi, a przy betonowaniu w wyższych temperaturach stosować przez cały czas eksploatacji deskowanie z elementów metalowych. W pierwszych dniach największy jest skurcz w betonie barytowym (od 500 do 1100 p/m), najmniejszy - w limonitowym (100 do 200 p/m), prawdopodobnie wskutek wody nagromadzonej w kruszywie; całkowity skurcz tych betonów wynosi odpowiednio 1450 i 700 p/m (segregator aktów prawnych).

Odporność na ścieranie betonów barytowych jest taka sama jak betonu zwykłego, a limonitowych (z wyjątkiem betonów ze złomem żeliwnym) - mniejsza. Przy ogrzewaniu próbek do temperatury 100°C największy ubytek masy wykazują betony limonitowe, a najmniejszy - betony na złomie żeliwnym; betony o składzie kombinowanym (na piasku limonitowym z magnetytem, barytem, tłuczniem granitowym) zajmują pośrednią pozycję. Zabrania się stosowania betonów barytowych w budowlach znajdujących się w wodzie bieżącej (promocja 3 w 1).