Powaga następstw

Powaga następstw przekroczenia naprężeń dopuszczalnych. Jeśli prócz tych naprężeń sprawdzamy rysoodporność i nośność graniczną, to do następstw tych zaliczymy tylko odkształcenia trwałe i reologiczne straty naprężeń, w przeciwnym razie, tj. gdy nie sprawdzamy rysoodporności ani nośności granicznej - również wszelkie szkodliwe zjawiska związane z zarysowaniem, czy też nawet zniszczeniem. Najmniej groźne są te następstwa w stanic początkowym, tzn. przed eksploatacją, a często i wbudowaniem elementu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Z drugiej strony w stanie tym występują największe straty naprężeń. Czynnik ten prowadzi więc do obniżenia naprężeń dopuszczalnych w stanie bezużytkowym i użytkowym.
Obciążenia dynamiczne i zmęczeniowe. Mogą one prowadzić do poważnych następstw, nawet gdy wartości naprężeń nie przekraczają dopuszczalnych; uwzględniając te działania musimy obniżyć naprężenia dopuszczalne w stanie bezużytkowym.
Ponadto odpowiedni dobór naprężeń dopuszczalnych może służyć jako środek zwiększenia wymiarów i masy elementu, pożądanego niekiedy dla zmniejszenia odkształceń i drgań konstrukcji. Czynniki powyższe, zwłaszcza d) i e) występują z różnym nasileniem w różnych typach ustrojów, np. są szczególnie niebezpieczne w przypadku mostów, co uzasadnia obniżenie dla nich wartości naprężeń dopuszczalnych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Jeżeli nie przeprowadzamy oddzielnego obliczenia z uwzględnieniem własności plastycznych (co z reguły ma miejsce przy weryfikacji momentu rysującego), to wpływ ich należy uwzględnić przy doborze naprężeń dopuszczalnych. W ogólności; im większe „rezerwy” tkwią w uplastycznieniu, tym wyższe wartości możemy przyjmować dla naprężeń dopuszczalnych. Okoliczność ta zmniejsza wpływ rozrzutów własności wytrzymałościowych, będących podstawowym czynnikiem określającym wielkość miar bezpieczeństwa. Z tego punktu widzenia zaleca się dużą ostrożność przy stosowaniu materiałów charakteryzujących się wysokimi własnościami wytrzymałościowymi, które łączą się - jak to na ogół bywa - z dużymi rozrzutami i kruchością (małą rezerwą odkształceń plastycznych); dotyczy to zwłaszcza stali sprężających (uprawnienia budowlane).

Należy zdawać sobie sprawę, że w przypadku konstrukcji sprężonej naprężenia dopuszczalne nie mogą wystarczać do jednoznacznej oceny bezpieczeństwa w tym stopniu, jak to ma miejsce w ustrojach niesprężonych.

Czynniki nieprzewidziane

Przyczyna tego tkwi w niejednorodności zależności między obciążeniami i naprężeniami istniejącej wskutek występowania naprężeń wstępnych. Przy najdalej idących uproszczeniach możemy warunek bezpieczeństwa napisać w postaci gdzie: aw - naprężenie wstępne, np. we włóknie górnym. aq - naprężenie od obciążenia zewnętrznego, k - naprężenie dopuszczalne (program egzamin ustny).

Uwzględnimy wyłącznie dwa czynniki nieprzewidziane, mianowicie: odchylenia od nominalnych obciążeń i odchylenia od nominalnej wytrzymałości, co wyrazimy przez wpi’owadzenie współczynników bezpieczeństwa odpowiednio sg i sr (s > 1). Mając na uwadze proporcjonalność naprężenia ag do obciążenia (w zakresie ważności prawa superpozycji) możemy nierówność zastąpić bardziej podstawową (opinie o programie).
Gdyby założyć aw ~ 0 (ustrój niesprężony), mielibyśmy a więc naprężenie dopuszczalne byłoby określone jednoznacznie przez współczynnik sg oraz SR. Natomiast w ustroju sprężonym, mnożąc wyrażenie przez sg i odejmując od wyrażenia otrzymujemy skąd widać, że naprężenie dopuszczalne zależy także od stopnia sprężenia, a więc jednoznaczność tego naprężenia tu znika.

Uwzględniając również odmienną wartość współczynnika s dla obciążenia stałego i użytkowego, dochodzimy do wniosku, że naprężenia dopuszczalne należałoby również różnicować w zależności od stosunku obu tych obciążeń (segregator aktów prawnych).
Powyższe niedomagania usuwa, przynajmniej w części, sprawdzenie momentu rysującego. Z punktu widzenia bezpieczeństwa odgrywa ono dwojaką rolę.

Po pierwsze, pozwala uwzględnić uplastycznienie betonu w strefie rozciąganej, prowadzi więc do uzyskania lepszych wyników ekonomicznych niż obliczenia wg teorii liniowej; należy jednak mieć na uwadze, że obliczenie takie staje się fikcyjne w przypadku, gdy w przekroju wystąpiły wstępne rysy skurczowe, bądź też rysy spowodowane uprzednim przeciążeniem (promocja 3 w 1). Po drugie, umożliwiona wyznaczenie współczynnika pewności na zarysowanie, tj. ocenę ile razy musiałoby wzrosnąć obciążenie, by doprowadzić do powstania rysy.