Pracochłonność montażu

Przy określaniu grupy konstrukcji decyduje element najcięższy pod warunkiem, że łączna masa elementów najcięższych stanowi nie więcej niż 15% ogólnej masy konstrukcji. Gdy masa ciężkich elementów jest większa, konstrukcję zalicza się do wyższej grupy. Podział konstrukcji na grupy uwzględniony jest w cennikach służących do określania cen jednostkowych montażu (program uprawnienia budowlane na komputer).
Podane wskaźniki pracochłonności obejmują czynności związane z przygotowaniem elementów do montażu, właściwy montaż elementów wraz z regulacją konstrukcji oraz wykonanie stałych styków. Do ogólnego kosztu montażu wliczane są koszty materiałów pomocniczych zużywanych przy montowaniu konstrukcji, takich jak gazy techniczne, śruby, smary, liny itp.

Z analizy kształtowania się pracochłonności i wskaźników kosztów, zarówno robocizny jak i użytkowania sprzętu montażowego, wynikają wnioski o charakterze ogólnym. Pracochłonność montażu elementów o masie powyżej 10 t zmienia się w małym stopniu. Dla ciężkich układów ramowych o masie powyżej 20 t pracochłonność znacznie wzrasta. Przy masie elementów w granicach od 10-5 t pracochłonność montażu zwiększa się o ok. 50%. Natomiast dla elementów o masie poniżej 5 t, a szczególnie poniżej 1 t następuje znaczny wzrost pracochłonności. Z porównania wskaźników pracochłonności i kosztów ogólnych montażu wynika, że większe zróżnicowanie kosztów występuje w elementach ciężkich (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Jest to wpływ kosztów użytkowania ciężkiego sprzętu montażowego. W montowanej konstrukcji mogą znajdować się elementy szczególnie wyróżniające się dużą masą w stosunku do pozostałych. Montaż takich elementów wymaga zastosowania specjalnych urządzeń dźwigowych, które ze względu na swoją charakterystykę techniczną nie mogą być wykorzystane do montażu innych zespołów konstrukcji. W takich przypadkach użytkowanie sprzętu montażowego jest wyceniane niezależnie od kosztów jednostkowych montażu (uprawnienia budowlane).

Na koszt użytkowania urządzenia montażowego składają się:
- koszt transportu urządzenia z bazy na budowę i z powrotem,
- koszt jednorazowego montażu i demontażu urządzenia,
- koszt pracy urządzenia,
- koszt ułożenia torów dla żurawi długości 70 m i ich zakotwienie lub koszt wykonania podłoża dla żurawi samojezdnych (program egzamin ustny).

Koszt pracy urządzenia montażowego

Koszt pracy urządzenia montażowego obejmuje wszystkie koszty materiałów, energii i obsługi, i dotyczy ustalonego minimum czasu pracy. Gdy czas pracy jest mniejszy od minimum, stosuje się wycenę jednostkową kosztów. Przy dłuższym okresie pracy koszt urządzenia montażowego jest wliczony w cennikowy koszt montażu konstrukcji.
Czas pracy urządzenia obejmuje efektywny czas pracy oraz przestoje spowodowane procesem technologicznym montażu, przestoje w czasie normalnej zmiany brygad montażowych i podczas warunków atmosferycznych uniemożliwających pracę urządzenia montażowego, a także inne przestoje nie z winy przedsiębiorstwa montażowego.
Metody ustawiania konstrukcji stalowej na fundamentach zależą od formy, w jakiej elementy konstrukcji zostają dostarczone na budowę (opinie o programie).

Mogą zachodzić następujące przypadki dostarczania konstrukcji do montażu:
W formie zwartych zespołów z bardzo małą ilością połączeń montażowych. Zespoły takie wykonywane są prawie całkowicie w wytwórni, jak np.: retorty, zbiorniki, maszty i kominy do średnicy 2,50 m itp.
W formie elementów i zespołów wysyłkowych, które wymagają pewnego zakresu scalania w większe zespoły montażowe, łączonych na (przygotowane w wytwórni) styki montażowe (segregator aktów prawnych). Taka forma dostawy konstrukcji jest najczęściej stosowana w budowie hal przemysłowych, w budynkach szkieletowych różnego przeznaczenia.

W formie drobnych części konstrukcji, które podlegają wstępnemu scalaniu i łączeniu w zespoły konstrukcji przed właściwym ustawieniem konstrukcji na fundamentach lub są stopniowo montowane bezpośrednio na miejscu ustawienia (promocja 3 w 1)..

Do tego rodzaju konstrukcji należą: zasobniki: i zbiorniki dużych wymiarów, przestrzenne konstrukcje nośne prętowe i siatkowe.
Tylko wyjątkowo stosuje się wykonywanie konstrukcji stalowej całkowicie na montażu, w specjalnie zorganizowanych wytwórniach polowych.