Projektowanie połączeń

W konstrukcjach szkieletowych (szczeblinowych) projektuje się połączenia:

a) między szczeblinami głównymi i pomocniczymi oraz połączenia na długości szczeblin głównych (uprawnienia budowlane),

b) między szczeblinami a płytami (wkładami), które mogą być również ze szkła,

c) między szczeblinami szkieletu a ościeżnicami okiennymi, lub między szczeblinami szkieletu a skrzydłami okiennymi (w razie braku ościeżnic),

d) między ościeżnicami a skrzydłami okiennymi (program na telefon).

Przy ścianach osłonowych z płyt na wysokość kondygnacji projektuje się połączenia:

a) między płytami oraz między płytami a szczeblinami poziomymi i pionowymi,

b) między płytami a ościeżnicami okiennymi,

c) między ościeżnicami a skrzydłami okiennymi (program na komputer).

W połączeniach musimy przede wszystkim liczyć się ze zmianami termicznymi łączonych elementów, powodującymi zmiany długości w dwu kierunkach. Może to być połączenie przesuwne lub połączenie sprężyste.

Połączenia szczeblin umożliwiające zmiany długości łączonych elementów, przy czym jest połączenie szczeblin z profilów walcowanych z zastosowaniem specjalnej dodatkowej nakładki, a z profilów cienkościennych z zastosowaniem tulei przymocowanej do dolnego kształtownika (połączenie teleskopowe) (program egzamin ustny).

Pytania testowe na uprawnienia budowlane

Połączenia „do czoła”  stosowane są rzadko, np. w połączeniu szczeblin górnych pionowych z poziomymi, prefabrykowanych ram okiennych itp. Połączenie na zakład stosuje się do płyt z cienkich blach lub z płyt falistych azbesto-cementowych itp. Połączenia na pióro i wpust stosuje się w metalowych konstrukcjach płytowych , między aluminiowymi ramami (opinie o programie). Połączenia na listwy kryjące (przeważnie do przykrycia pionowych spoin) stosuje się do ram i płyt; rzadziej są one używane do spoin poziomych.

Połączenia na pióro obce stosuje się do złącz ram z profilów aluminiowych wytłaczanych lub z ram drewnianych. Połączenia w postaci zawieszenia ścian osłonowych na słupach szkieletu, umocowanego do konstrukcji budynku.

Uszczelnienie spoin pomiędzy szczeblinami, ramami i płytami jest koniecznością wywołaną luzami pozostawionymi ze względu na wymaganą tolerancję dla ruchów termicznych elementów oraz luzami wynikającymi z tolerancji wymiarów w wykonawstwie i montażu.

Środkami uszczelniającymi są uszczelki i kity, przy czym kity mogą być wkładane lub wtryskiwane (segregator aktów prawnych). Plastyczne środki Uszczelniające powinny odznaczać się dużą przyczepnością do elementów konstrukcyjnych oraz nie mogą ulegać uszkodzeniom przy zmianach termicznych i innych już podczas pracy konstrukcji.

Uszczelki powinny odznaczać się dużą sprężystością. Stosuje się je w po staci pasków z gumy lub metali. Wytwarzane środki uszczelniające krajowe wymagają jeszcze udoskonalenia, co należy mieć na uwadze przy projektowaniu. Spoiny poziome są bardziej narażone na przedostanie się do nich wód z opadów i muszą być konstruowane bardzo starannie.

Na przykład w USA stosuje się dwa sposoby dodatkowej ochrony ścian przed zawilgoceniem: 1) zakłada się w ścianach ukośne fartuchy, po których spływają skropliny (tworzące się na wewnętrznej stronie okładziny) oraz opady atmosferyczne, które przez otwory drenażowe przedostają się na zewnątrz lub 2) stosuje się w szczelinie same tylko otwory drenażowe (promocja 3 w 1).