Przekrycie głównej hali dworcowej

Przekrycie głównej hali dworcowej jest tarczownicą przestrzenną złożoną z kratownic żelbetowych trójprzęsłowych bezpasowych, współdziałających z trójkątnymi płytami żelbetowymi, o nachyleniu na przemian zmiennym. Kratownice o rozpiętości 3X 18,6 m rozmieszczone są co 6,20 m (program uprawnienia budowlane na komputer).

Środkowe węzły kratownicy podparte są płytami trójkątnymi, wspartymi z kolei na sąsiednich kratownicach w węzłach górnyćh i dolnych. W płaszczyźnie pasa dolnego założony jest tężnik poziomy. Hala ma 13 przedziałów na ogólnej długości 80,6 m. W celu zabezpieczenia stropu od przecieków, których niebezpieczeństwo mogłoby wystąpić szczególnie w warunkach zimowych, urządzono podgrzewanie dolnych krawędzi płyty dachowej, co zabezpieczy dach od gromadzenia się w jego zagłębieniach śniegu i lodu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Budynki kolejowe ze względu na ich przeznaczenie dzielą się na:
- budynki liniowe usytuowane na szlaku, przeznaczone do potrzeb prowadzenia ruchu (nastawnie na posterunkach odstępowych i odgałęźnych, poczekalnie na przystankach) oraz do potrzeb utrzymania torów (domy zawiadowców odcinków drogowych i toromistrzów wraz z zapleczem gospodarczym, warsztaty i magazyny, strażnice przejazdowe i dla nadzorców tunelowych, a także domy mieszkalne dla służby liniowej),
- budynki stacyjne, położone na terenie stacji, a mianowicie: budynki dworcowe z przejściami na perony w postaci tuneli i kładek, magazyny z rampami, składnice, budynki zakładów pomocniczych oraz trakcyjnych, lokomotywownie, warsztaty, nastawnie, schroniska dla robotników torowy cli, manewrowych i inne,
- budynki socjalno-bytowe przeznaczone na mieszkania pracowników kolejowych oraz na ich potrzeby kulturalne i zdrowotne (domy mieszkalne, świetlice, szpitale, ambulatoria),
- budynki administracyjne, do których należą gmachy okręgowych dyrekcji kolejowych, a także budynki biurowe oddziałów poszczególnych służb i zarządów przedsiębiorstw kolejowych (uprawnienia budowlane).

Szeroki zakres kubaturowego budownictwa kolejowego można podzielić na dwie zasadnicze grupy: na budynki należące do grupy budownictwa powszechnego oraz na budynki należące do grupy budownictwa przemysłowego.

Budynki kolejowe

W kolejowym budownictwie kubaturowym wykorzystane są w pełni ustroje stosowane w budownictwie powszechnym i przemysłowym oraz elementy stypizowane z katalogów tego budownictwa. Jednak różnorodność przeznaczeń budynków kolejowych oraz specyfika funkcji i rozwiązań wymagają częstokroć indywidualnego traktowania potrzeb tego budownictwa (program egzamin ustny).
Poza tym w budownictwie kolejowym występuje w dość szerokim zakresie powtarzalność poszczególnych budynków (np. nastawnie, poczekalnie na przystankach, budki przejazdowe, schroniska dla robotników, magazyny, małe dworce i inne), co stwarza konieczność stosowania rozwiązań typowych elementów budowlanych, elementów wyposażenia oraz całych budynków (opinie o programie).

W opracowaniach typowych jak i w projektach indywidualnych kubaturowego budownictwa kolejowego beton i żelbet są materiałami wykorzystywanymi w szerokim zakresie przede wszystkim w fundamentach, w szkieletach konstrukcji ścian (w przypadkach wielokondygnacjowych budynków specjalnego przeznaczenia), w stropach i stropodachach oraz we wszystkich elementach budowlanych i wyposażeniowych.
Budynki kolejowe należące do grupy budownictwa powszechnego całkowicie podlegają przepisom tego budownictwa (segregator aktów prawnych).

Do specyficznych budowli w tej grupie zaliczyć można jedynie noclegownie, których przeznaczeniem jest zapewnienie służbie pociągowej wypoczynku i kulturalnego spędzenia czasu między turnusami oraz pełnej obsługi ich osobistych potrzeb.

Ambulatoria, szpitale, szkoły, świetlice podlegają wytycznym i normom obowiązującym w odpowiednim budownictwie specjalistycznym, a budynki administracyjne są wykonywane według ustaleń i zasad dotyczących tego budownictwa przy zachowaniu normy 4-6 m2 powierzchni użytecznej na jednego pracownika (promocja 3 w 1).