Roboty malarskie w budownictwie

Do zmechanizowania układania poszczególnych warstw podłogi wchodzą też narzędzia ręczne z napędem elektrycznym i narzędzia pomocnicze kompletowane w zestawy. Wiele urządzeń, np. spawarki i frezarki do wykładzin z tworzyw sztucznych, pochodzi wyłącznie z importu (program uprawnienia budowlane na komputer). Istniejące i stosowane maszyny i urządzenia do robót podłogowych nie zaspokajają wszystkich potrzeb, a mechanizacja tej grupy robót stanowi przedmiot prac rozwojowych. Koncentrują się one zarówno na opracowywaniu maszyn do istniejących technologii (np. urządzenie do odmierzania i obcinania wykładzin z tworzyw sztucznych i krajowe spawarki do tych wykładzin), jak i zmierzają do wprowadzenia nowych rozwiązań materiałowych i technologicznych (np. zastępowanie podkładów podpodłogowych z zapraw cementowych podkładami anhydrytowymi) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Roboty malarskie w budownictwie wykonywane są dwoma rodzajami farb, tj.:

• dyspersyjnymi, które rozcieńcza się wodą (np. farby klejowe, emulsyjne, wapienne),
• rozpuszczalnikowymi zawierającymi rozpuszczalniki chemiczne (np. farby olejne, nitrocelulozowe, ftalowe) (uprawnienia budowlane).

Większość (ok. 85%) wymalowań w budownictwie wykonywanych jest farbami dyspersyjnymi. Wszystkie stosowane powszechnie w budownictwie farby dyspersyjne mogą być natryskiwane za pomocą produkowanych seryjnie średniociś- nieniowych hydraulicznych agregatów malarskich AMH-2.1 albo zestawów malarskich do pneumatycznego natrysku farb wodorozcieńczalnych. Zestawy te składają się z agregatu sprężarkowego WAN-CE, zbiornika farby WAN-Ca lub AML-2s i aparatu natryskowego np. WAN-6 (program egzamin ustny).

Farby rozpuszczalnikowe

Farby rozpuszczalnikowe natryskiwane są za pomocą agregatów malarskich wysokociśnieniowych typu 7000H albo zestawów malarskich do farb rozpuszczalnikowych. W skład zestawu wchodzi agregat sprężarkowy WAN-CE i jeden z aparatów natryskowych: WAN-2, WAN-12, WAN-1 lub WAN-11. Typ aparatu natryskowego dobiera się zależnie od charakteru robót (opinie o programie).

Brak produkcji urządzeń do przygotowania (mieszania, cedzenia) farb powoduje, że czynności te wykonywane są w większości ręcznie. Odczuwalne są braki agregatów wysokociśnieniowych 7000H oraz urządzeń do przygotowania podłoży pod malowanie. Na usuwaniu tych niedostatków koncentrują się doraźne prace rozwojowe. Działania przyszłościowe ukierunkowane są na przygotowanie maszyn do stosowania nowych materiałów malarskich.

Zmechanizowanie procesów wykończeniowych w budownictwie zastosowano początkowo nie do całych grup robót, lecz do wybranych prac najbardziej uciążliwych i czasochłonnych. Dało to wyraźne efekty. Uzyskano nawet dwunastokrotny wzrost wydajności w stosunku do pracy ręcznej (tabl. 6-9). Doskonalenie maszyn, a przede wszystkim kompletowanie ich w zestawy, pozwala uzyskać dalszy wzrost wydajności. Nie jest on jednak tak znaczący jak przy zmechanizowaniu prac wykonywanych dotychczas ręcznie. Świadczy o tym analiza możliwości zmniejszenia pracochłonności robót wykończeniowych przez wprowadzanie nowych zestawów maszyn do zmechanizowania tych procesów, które nie były dotychczas zmechanizowane, i przez uzupełnianie (doskonalenie) zestawów już istniejących (segregator aktów prawnych).

Należy jednak podkreślić, że nie jest możliwa ani celowa dobra mechanizacja niedoskonałych procesów technologicznych. W robotach wykończeniowych istnieje bardzo wiele, jeżeli nie większość, takich właśnie procesów. Są one dostosowane do rzemieślniczych metod produkcji. Ich zmechanizowanie nie może dać pozytywnych efektów i nie zadowala ani mechanizatorów ani przedsiębiorstw budowlanych (promocja 3 w 1). Nawet najlepsze maszyny zestawione w idealnie dobrane zestawy nie usuną przestarzałych technik wykończeniowych, nie przystosowanych do wymagań nowoczesnej produkcji. Nie jest celowe dalsze powiększanie tzw. stopnia zmechanizowania tradycyjnych, w większości nietechnologicznych procesów wykończeniowych, gdyż jest to najmniej efektywny sposób unowocześniania robót wykończeniowych.