Rozliczenie zużycia drewna usługowego

Rozliczenie zużycia materiałów sporządza się w dwu egzemplarzach, z których jeden przechowuje się w przedsiębiorstwie w ciągu 3 lat od daty zakończenia budowy (obiektu) (program uprawnienia budowlane na komputer). Oddzielnie natomiast należy rozliczać drewno usługowe oraz materiały pomocnicze (gwoździe, klamry itp.) użyte do wykonywania na placu budowy konstrukcji lub urządzeń pomocniczych dla produkcji podstawowej, to jest na deskowania, rusztowania, stemplowania itp.

Rozliczenie zużycia drewna usługowego przeprowadza się dla poszczególnych obiektów lub też łącznie dla kilku obiektów wykonywanych przez jednego kierownika budowy. Rozliczenie przeprowadza się w zasadzie po zakończeniu budowy (obiektu), na koniec roku kalendarzowego oraz przy zmianie na stanowisku kierownika budowy (robót) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Zużycie drewna usługowego w produkcji podstawowej powinno być ewidencjonowane na bieżąco przez cały czas trwania robót w miarę wydawania zleceń roboczych na wykonanie konstrukcji lub urządzeń pomocniczych. Ewidencję tę prowadzi się w postaci „zestawienia normatywnego zużycia drewna usługowego w produkcji podstawowej” (uprawnienia budowlane). Bardzo ważną jest rzeczą, by przy wyliczaniu normatywnego zużycia drewna usługowego wyeliminować te roboty, które zostaną wykonane przy zastosowaniu elementów zinwentaryzowanych (np. stalowe płyty deskowań, stemple stalowe itp.). Zużycie tych elementów rozlicza się wg zasad przewidzianych dla przedmiotów nietrwałych. Odpowiednie adnotacje powinny być umieszczone w zleceniu roboczym.

Ilości robót wykonane przy zastosowaniu typowych elementów powinny być wyeliminowane przy rozliczeniu normatywnego zużycia drewna usługowego i zarejestrowane w księdze obmiaru robót (program egzamin ustny).

Przeprowadzanie rozliczenia zużycia drewna na obiekcie obejmuje również rozliczenie drewna odpadowego. Zgodnie z obowiązującymi przepisami należy przy przeprowadzaniu rozliczeń zużycia drewna na obiekcie dokonać jednocześnie oceny gospodarki odpadami powstającymi w trakcie obróbki drewna oraz montażu i demontażu konstrukcji i urządzeń pomocniczych, przy czym ilość odpadów zwróconych do magazynu (za dowodem „Zw”) nie powinna wynosić mniej niż 80% rzeczywistego zużycia drewna usługowego.

Stan drewna

Rzeczywiste zużycie drewna usługowego oblicza się na podstawie ilości materiałów drzewnych pobranych z magazynu, wg dowodów „Rw”, pomniejszonych o ilości materiałów pełnoużytecznych zwróconych do magazynu wg dowodów „Zw”, oraz ilości drewna usługowego znajdującego się w toku produkcji na obiekcie ustalone spisem z natury (opinie o programie).

Rozliczenie drewna usługowego na obiekcie (budowie) przeprowadza się w oparciu o ilość materiałów wydanych do robót, faktycznego stanu drewna i materiałów pomocniczych na obiekcie (budowie) oraz obliczone zużycie normatywne. Zestawienie powyższych danych umożliwia stwierdzenie odchyleń w postaci oszczędności lub przekroczenia zużycia (segregator aktów prawnych).

Podstawą do określenia ilości robót dla wyliczenia zużycia drewna usługowego stanowią zlecenia robocze lub książki obmiaru. Rozliczeniu zużycia materiałów pobranych na zagospodarowanie placu budowy należy poświęcić szczególną uwagę. Podstawą do tych rozliczeń jest ewidencja i kontrola ilościowa obiektów zaplecza tymczasowego budów, która powinna być prowadzona w przedsiębiorstwie i na poszczególnych budowach.

Rozliczenie materiałów zużytych na zagospodarowanie placu budowy przeprowadza się dwukrotnie:

1. po zakończeniu budowy poszczególnych obiektów zaplecza,
2. bezpośrednio po zlikwidowaniu całości poszczególnych obiektów zagospodarowania placu budowy.

Rozliczenie materiałów zużytych na wykonanie poszczególnych obiektów zagospodarowania placu budowy przeprowadza się wg tych samych zasad, co w produkcji podstawowej. Również w tym przypadku przekroczenie zużycia materiałów lub nadmierne oszczędności powinny być przez kierownika budowy szczegółowo przeanalizowane i uzasadnione (promocja 3 w 1).