Rozpoczęcie nagrzewania

W dostosowaniu do tych transformatorów sieć zasilająca powinna być na napięcie 220 lub 380 V, tablica rozdzielcza, a sieć nagrzewania na 51 lub 102 V, gdyż takie uzyskuje się napięcie wtórne z transformatora TB-20. W praktyce korzysta się tylko E napięcia 51 V, co wynika głównie z bezpieczeństwa pracy (program uprawnienia budowlane na komputer).

Do krótkotrwałych prac można wykorzystać transformatory spawalnicze. Za granicą stosowane są transformatory kilkustopniowe pozwalające na zmianę napięcią w miarę wzrostu oporności dojrzewającego betonu.
Bardzo korzystne jest rozpoczynanie nagrzewania przy napięciu 50-60 V, aby pod koniec nagrzewania podnieść go do 150 a nawet 220 V. Przy specjalnym układzie trzech transformatorów TB-20 można uzyskać cztery stopnie zmian napięcia, a mianowicie 51, 88, 102 i 176 V.
Po zainstalowaniu sieci elektrycznej i sprzętu oraz po podłączeniu do elektrod należy sprawdzić funkcjonowanie całości urządzenia (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Korzystne jest układanie mieszanki betonowej możliwie najcieplejszej i do ciepłego, a w każdym razie rozmrożonego deskowania. Możliwie jak najszybciej należy wykonać przewidziane projektem osłony termoizolacyjne i natychmiast przystąpić do procesu nagrzewania według wcześniej ustalonego programu. Zaraz po włączeniu prądu kontroluje się woltomierzem, czy napięcie dochodzi do poszczególnych elektrod. Równocześnie z procesem nagrzewania należy prowadzić kontrolę temperatury betonu, gdyż jest to jedyny sprawdzian poprawnego prowadzenia pracy. Pierwszego odczytu temperatury dokonuje się po 10 minutach od momentu rozpoczęcia nagrzewania, a potem co godzinę.

Należy zainstalować tyle termometrów, żeby obrazowały one rozkład temperatury w całym elemencie. Po zakończeniu procesu nagrzewania, osłony termoizolacyjne i ewentualnie deskowanie można usunąć dopiero wtedy, gdy temperatura betonu nie będzie wyższa od temperatury otoczenia więcej jak o 10 do 15 C.

Podobnie jak przy wszystkich procesach betonowych i tu należy wykonać próbki betonowe zgodnie z obowiązującymi przepisami podanymi w PN-63/B-06250 „Beton zwykły” (uprawnienia budowlane).

Wytrzymałość na ściskanie

Nagrzewanie przez wykorzystanie oporności zbrojenia. Metoda polega na przepuszczaniu prądu przez pręty zbrojenia, które nagrzewają się na skutek stawianego oporu przepływowi prądu i ogrzewają mieszankę betonową. Metoda powyższa jest wykorzystywana głównie przy podgrzewaniu elementów strunobetonowych, gdyż:
a) cienkie struny stawiają większy opór i łatwiej się rozgrzewają,
b) dzięki rozłożeniu strun w betonie otrzymujemy stosunkowo równomierne jego nagrzewanie,
c) nagrzewanie strun można wykorzystać do sprężania betonu (program egzamin ustny).

Metoda ta nadaje się wybitnie przy fabrycznej produkcji elementów strunobetonowych, a ma małe zastosowanie do betonu wykonywanego na mokro. Już po 8 godzinach nagrzewania uzyskuje się wytrzymałość na ściskanie, wytrzymałość na rozciąganie i przyczepność strun do betonu o takiej wielkości, że pozwalają one na rozdeskowanie i przenoszenie elementów. Stosując prąd o napięciu 120 i 180 V, zużywa się ok. 70 do 120 W na wykonanie jednego metra bieżącego elementu (opinie o programie).

Zastosowanie izolowanego rdzenia grzejnego. Jako rdzenie grzejne wykorzystuje się celowo założone, izolowane przewody o oporności 2,6 om/cm. Przewody o 4 mm (wraz z izolacją) przyczepia się do zbrojenia elementu przed rozpoczęciem betonowania. Odległość między przewodami zależy od wymaganej temperatury betonu. Dla uzyskania temperatury betonu o wysokości ok. 70°C po ok. 3 godzinach, należy przewody rozstawić co 20 cm. W okresie 6- do 8-godzinnego ogrzewania płyty grubości 15 cm zużywa się ok. 700 W/m2. Metoda rdzeni grzejnych wykorzystywana jest do elementów podłużnych (segregator aktów prawnych). Zaletą metody jest całkowite wykorzystanie ciepła i możliwość podłączania drutów grzejnych bezpośrednio do normalnego napięcia sieciowego.

Również to, że druty grzejne są izolowane, upraszcza ich zakładanie, gdyż mogą się stykać z normalnym zbrojeniem konstrukcyjnym. Po 8-godzinnym cyklu nagrzewania uzyskuje się wytrzymałość betonu równą ok. 0,4 R2H przy zużyciu prądu 12-P25 kWh/m3.

Metoda nadaje się do nagrzewania betonu w spoinach łączących duże prefabrykaty (promocja 3 w 1).