Ścieki przemysłowe

Ścieki przemysłowe (produkcyjne) pochodzą z zużycia wody na cele produkcyjne oraz powstają w wyniku zużywania się surowców, półfabrykatów itp. w toku procesu produkcyjnego (program uprawnienia budowlane na komputer). Charakteryzują się one znacznie zróżnicowanym składem, zależnie od gałęzi przemysłu i rodzaju produkcji. Również ilość ścieków przemysłowych zależna jest od procesu technologicznego produkcji oraz od przyjętego rozwiązania gospodarki wodno-ściekowej zakładu (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Z punktu widzenia gospodarki wodno-ściekowej można wyróżnić trzy grupy ścieków:

1. ścieki, które mogą być użyte ponownie w tym samym lub innym oddziale zakładu,
2. ścieki, które mogą być użyte ponownie w tym samym lub innym oddziale zakładu, lecz wymagają uprzedniego podczyszczenia,
3. ścieki, które nie mogą być ponownie użyte i powinny być odprowadzane na zewnątrz zakładu.

Ilość i jakość ścieków należy szczegółowo ustalać w oparciu o analizę procesów technologicznych i bilans gospodarki wodno-ściekowej w konkretnych warunkach miejscowych. Orientacyjne ilości i charakterystyka zanieczyszczeń ścieków przemysłowych dla różnych rodzajów produkcji podane są w dostępnej literaturze fachowej (uprawnienia budowlane).

Urządzenia kanalizacyjne odprowadzające ścieki przemysłowe mogą być miejscem powstawania mieszaniny gazów lub par palnych z powietrzem stanowiących potencjalne źródło wybuchu i pożaru. Substancje wybuchowe i palne przedostają się do ścieków w postaci gazów, cieczy lub osadów oraz powstają jako produkty fermentacji (H₂S, CH₄, CO). W przemyśle chemicznym szczególne zagrożenie wywołuje przypadkowe lub awaryjne przedostawanie się niekiedy znacznych ilości cieczy palnych do kanalizacji. W celu zmniejszenia zagrożenia pożarowego stosuje się szereg przedsięwzięć mających na celu ograniczenie możliwości przedostawania się substancji palnych do kanalizacji. Z punktu widzenia ochrony przeciwpożarowej rozwiązanie kanalizacji powinno spełniać podane niżej warunki (program egzamin ustny).

Kanalizacja ścieków przemysłowych

Kanalizacja ścieków przemysłowych powinna tworzyć niezależny system, całkowicie oddzielony od kanalizacji gospodarczej (sanitarnej) i kanalizacji deszczowej. Jedynie w niektórych przypadkach konieczne jest wspólne odprowadzanie ścieków przemysłowych i wód opadowych spływających z tych samych powierzchni. W zasadzie kanalizacja przemysłowa powinna być wykonana jako zamknięta (ułożona z kanałów zamkniętych). Kanały kryte płytami dopuszcza się jedynie na krótkich odcinkach, w przypadkach uzasadnionych względami technologicznymi (opinie o programie).

Dla wydzielania ze ścieków palnych i łatwo zapalnych substancji nie rozpuszczających się w wodzie oraz dla wytrącania z nich zawiesin należy na wszystkich odgałęzieniach sieci kanalizacyjnej (lub tylko w kanałach zbiorczych) przewidzieć łapaczki oraz osadniki.

W przewodach kanalizacyjnych każdego obiektu należy przewidzieć zamknięcia hydrauliczne w odległości co najmniej 20 m od wolno stojących instalacji technologicznych oraz nie mniej niż 15 m od pomieszczeń zakwalifikowanych do I kategorii niebezpieczeństwa wybuchu, oraz co najmniej 10 m od instalacji technologicznych wolno stojących i pomieszczeń zakwalifikowanych do II kategorii niebezpieczeństwa wybuchu. Zamknięcia hydrauliczne na kanałach głównych kanalizacji należy instalować co 150-200 m (segregator aktów prawnych). Zamknięcia hydrauliczne powinny być zabezpieczone słupem wody o wysokości co najmniej 0,25 m.

Studzienki kanalizacji przemysłowej należy przewidywać w odległości co najmniej 15 m od urządzeń technologicznych z ogniem lub nagrzewających się do temperatury, która może spowodować samozapłon gazów wydostających się ze studzienek (promocja 3 w 1).