Siły działające na izolację

Izolacje przed wodą naporową mają za zadanie chronić budowle przed przenikaniem wody gruntowej i artezyjskiej (pod ciśnieniem). Izolacje przed wodą naporową są to powłoki, które chronią budowle przed przenikaniem do nich wody znajdującej się pod ciśnieniem hydrostatycznym. Składają się one z kilku warstw papy asfaltowej bez powłoki lub z powłoką z wkładek specjalnych tkanin, blach metalowych, folii z plastyków, które skleja się lepikiem na gorąco albo na zimno, lub kombinacji tych wszystkich materiałów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Im grubsza jest warstwa lepiku, im wyższa jest temperatura otoczenia lub im więcej lepik lub asfalt zawiera rozpuszczalnika lub olejów, tym współczynnik tarcia jest mniejszy. Przy obliczaniu stateczności konstrukcji, obciążonych równolegle do powierzchni izolacji (np. zbiorników podzielonych szczelinami dylatacyjnymi na części), w zasadzie należy przyjmować współczynnik tarcia w płaszczyźnie izolacji równy zeru, a siły styczne do płaszczyzny izolacji powinny być przyjęte przez elementy konstrukcyjne (ostrogi, ściągi itp.).

W praktyce znane są przypadki, gdzie nieprzestrzeganie wyżej podanych zasad doprowadziło do uszkodzeń lub zniszczenia obiektów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
- Siły działające na izolację powinny być rozłożone równomiernie lub obciążenie powinno być ciągłe, w przeciwnym bowiem razie może nastąpić wyciskanie z miejsc silniej dociśniętych do miejsc o mniejszym docisku. Jeśli obciążenia nie spełniają powyższego warunku, to należy zastosować odpowiednie środki konstrukcyjne, aby przekazywane obciążenia na izolację nie mogły spowodować ujemnych skutków. Nacisk na izolację nie powinien przekraczać 5 kG/cmz (uprawnienia budowlane).
- Izolacja w wykonanej budowli nie powinna być wystawiona na działanie temperatury wyższej niż -60oC w przypadku izolacji z tworzyw sztucznych i +40°C w przypadku izolacji bitumicznej, gdyż punkt mięknienia przeciętnych rodzajów lepików leży w granicach 45-75°C według Kraemera-Sarnowa. Z tego względu temperatura mięknienia zastosowanego lepiku musi być co najmniej o 10-20°C wyższa od najwyższej temperatury, na jaką może być narażona izolacja. Większość tworzyw sztucznych używanych obecnie do izolacji traci swe właściwości przy temperaturze ok. 100°C (program egzamin ustny).

Wysoka temperatura

Niektórzy autorzy są zdania, że w wyjątkowych przypadkach izolacja bitumiczna może pracować w temperaturze 60°C, a nawet 70°C pod warunkiem dobrania asfaltów o odpowiednich właściwościach (lepkości) i grubości warstwy asfaltu.
W wyjątkowych przypadkach, gdy izolacja może być narażona na działanie wysokiej temperatury, konieczne jest dobranie wysokowartościowego lepiku o wyższej temperaturze mięknienia. Jednak zachodzi wówczas obawa, że przy niższych temperaturach lepik taki będzie zbyt kruchy i może łatwo popękać. Są też tworzywa sztuczne odporne na wyższe temperatury.

Tworzywa takie są jednak kosztowne i w Polsce nie produkowane (opinie o programie). Z powyższych względów przy izolowaniu przed wodą naporową lub wilgocią obiektów, w których panuje wysoka temperatura (kotłownie, czopuchy, kanały centralnego ogrzewania, przewody na wodę gorącą i parę) należy zastosować izolację ciepłochronną, która ma za zadanie zabezpieczenie izolacji wodoszczelnej przed wpływami wyższej temperatury.
Aby uniknąć trudności związanych z wykonaniem izolacji ciepłochronnej, można wykonać izolację wodoszczelną metalową (segregator aktów prawnych).

Najodpowiedniejsze w tym przypadku są rury i kanały spawane z blachy stalowej. Dodatkową trudnością, z jaką należy liczyć się przy takim rozwiązaniu, jest połączenie izolacji stalowej z bitumiczną (co należy wykonać wg rozdz. 30) i opracowanie szczelin dylatacyjnych, które nie dopuściłyby do rozerwania się kanału blaszanego wskutek zmian temperatury w ścianach czopucha dochodzących do 300°C (promocja 3 w 1).
Zastosowanie kompensatora metalowego, odpowiednio umieszczonego w miejscu szczeliny dylatacyjnej w ścianie betonowej, jest w tym przypadku rozwiązaniem najbardziej celowym.