Średni poziom wody

Przewidując obcięcie wierzchu ścianki mniej więcej na średnim poziomie wody (a w odniesieniu do drewna - na granicy gnicia). Tu rozwiązanie może być różne i może polegać albo na uchwyceniu wierzchu ścianki tylko kleszczami lub niskim betonowym oczepem i wykonaniu wyżej skarpy o utrwalonej powierzchni, albo na nałożeniu na wierzchu obciętej ścianki oczepu, sięgającego naziomu i ewentualnie dodatkowo zakotwionego, albo na wykonaniu zamiast oczepu specjalnej lekkiej konstrukcji ryglowej. Szczegóły tych rozwiązań należy rozpatrywać zależnie od materiału ścianki szczelnej (program uprawnienia budowlane na komputer).

Gdy ścianka szczelna nabrzeża jest drewniana, to oczep mogą stanowić tylko kleszcze, będące, jak wspomniano, dwiema belkami drewnianymi, zakładanymi zwykle tak, aby wierzch ich leżał na poziomie średnim wody. Jedynie w rozwiązaniu a (s. 379) kleszcze zakłada się nad wodą w pobliżu naziomu. Z góry przewiduje się jednak w takim razie, że po upływie paru lat ulegną one wraz z nadwodną częścią ścianki przegniciu. Zwykle w tym rozwiązaniu zakłada się kleszcze dodatkowe na poziomie wody.
Kleszcze przymocowuje się do ścianki śrubami, najlepiej ocynkowanymi, rozmieszczonymi co ok. 1 m.

Średnica śrub wynosi zwykle ok. 25 mm (1”), a zależna jest od wymiarów drewna, grubości ścianki itp. W wielu wypadkach średnicę śrub można obliczyć. Wielkość główek i nakrętek, długości gwintu oraz wielkość podkładek należy dostosowywać do średnicy śrub (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Śruby powinny być tak założone, aby ich końce wystające z belki nie mogły stać się przyczyną uszkodzeń poszycia statków przystających u nabrzeża.
Jeżeli nie stanowi to dużego utrudnienia w robocie (np. z powodu braku miejsca od tyłu), celowe będzie takie zakładanie śrub, aby ku basenowi skierowane były główkami, a ku lądowi nakrętkami (uprawnienia budowlane). Sposób ten ma tę wadę, że w razie potrzeby remontu odkręcenie śrub nastręcza duże trudności, może więc być stosowany tylko wtedy, gdy ewentualnego odkrycia śrub można łatwo dokonać bez stwarzania trudności w eksploatacji nabrzeża.

Kleszcze

Jeśli wymiary belek są duże, można nakrętki śrub wraz z podkładkami wpuszczać w belkę tak, aby koniec śruby nie wystawał poza lico belki, a nawet aby był o 1,5-2 cm cofnięty, co pozwala na założenie łaty (tzw. „zaflekowanie”) (program egzamin ustny). Najczęściej jednak, zarówno ze względu na oszczędność na robociźnie, jak i na obawę nadmiernego osłabienia belki, sposobu tego również się nie stosuje, lecz na belkę kleszcza odwodnego nabija się dodatkową belkę ochronną z wyrobionymi w odpowiednich miejscach gniazdami.

Grubość belki powinna być taka, aby pomiędzy końcem śruby a powierzchnią belki pozostawało ok. 5 cm. Belkę tę przybija się gwoździami (opinie o programie).
Jeżeli nabrzeże wyposażone jest w pale odbojowe, można z opisanych środków ostrożności w ogóle zrezygnować.
Wymiary belek kleszczowych wynoszą od 12/8 do 25/3o» zależnie od momentów, jakie im wypada przenosić. Mimo że zginane są w płaszczyźnie poziomej, zakłada się je wyższym bokiem do pionu (segregator aktów prawnych).
Kleszcze powinny składać się z możliwie długich sztuk drewna (minimum ok. 6 m), łączonych na podwójny zamek ciesielski (ewentualnie
w tzw. „piorunowy znak” z klinem), związany dwiema śrubami, założonymi pionowo. Styki dwu sąsiadujących ze sobą belek tych samych kleszczy powinny mijać się wzajemnie przynajmniej o 1 m. Przy konstrukcjach o mniejszym znaczeniu do kleszczy mogą być użyte zamiast krawędziaków - połówki.

Najprostsze przykrycie obciętego końca ścianki szczelnej. Wierzch ścianki, obcięty równo z górną powierzchnią kleszczy, przykrywa się dla ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi dyliną grubości 8-10 cm, łączoną poziomo na półwpust lub wpust kątowy (promocja 3 w 1).