Stale żarowytrzymałe

Stale żarowytrzymałe są stosowane na rury w aparaturze chemicznej, pracujące pod zwiększonym ciśnieniem i w wysokiej temperaturze, zawory silników, komory spalania w silnikach odrzutowych itd. (program uprawnienia budowlane na komputer).

Z innych stali o szczególnych własnościach wytwarza się jeszcze stale niemagnetyczne, stale o dużej oporności elektrycznej i stale o specjalnych własnościach  Aluminium jest najpowszechniej występującym metalem w przyrodzie (ok. 7%), gdyż wchodzi ono jako składnik do wszystkich prawie pospolitych minerałów z wyjątkiem piasku i wapienia. W ostatnich latach daje się zauważyć tendencję dynamicznego przyrostu produkcji aluminium w stosunku do innych tworzyw (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Poważnym czynnikiem hamującym do pewnego stopnia szerokie stosowanie aluminium jest jego cena, na którą decydująco wpływają wysokie koszty produkcji. Do wyprodukowania bowiem jednej tony aluminium z boksytu zużywa się około 20 000 kW • h, podczas gdy do wyprodukowania jednej tony surówki w piecu elektrycznym wystarcza 1000 kW • h, a więc wielokrotnie mniej. Jednak już obecnie aluminium rewolucjonizuje wiele gałęzi przemysłu, zastępując w wielu wypadkach stal dzięki swym własnościom fizykochemicznym i mechanicznym (uprawnienia budowlane).

Podstawowym surowcem do produkcji aluminium jest ruda zwana boksytem, która zawiera do 60% wodorotlenku glinu Al(OH)₃, a także inne zanieczyszczenia, takie jak Si0₂, CaO, Fe₂0₃. Niezbędnym związkiem w produkcji aluminium jest kriolit, który jest stosowany do rozpuszczania tlenku glinu. Otrzymanie aluminium składa się z dwóch odrębnych procesów (program egzamin ustny).

Są to:

1. wytwarzanie czystego tlenku glinu,
2. elektroliza stopionego tlenku glinu przy użyciu kriolitu jako rozpuszczalnika (opinie o programie).

Czysty tlenek aluminium

Czysty tlenek aluminium można uzyskiwać różnymi metodami, najczęściej jednak stosuje się sposób Bayer a, który polega na oddziaływaniu związkami alkalicznymi na rudę boksytową. W wyniku reakcji tworzy się glinian sodu, a z niego wodorotlenek glinu. Po wyprażeniu wodorotlenku otrzymuje się czysty tlenek glinu. Proces otrzymywania czystego tlenku glinu. Surowy boksyt po rozkruszeniu go na łamaczach lek glinu zawierający tylko niewielkie ilości zanieczyszczeń jest materiałem wyjściowym do produkcji aluminium metodą elektrolizy tlenku glinu rozpuszczonego w stopionym kriolicie (950 C, tj. ok. 1220 K) (segregator aktów prawnych).

Elektrolizę przeprowadza się w elektrolizerach, które zbudowane są w postaci metalowych wanien wyłożonych najpierw materiałem izolacyjnym, a następnie ubitą masą węglową. Masa węglowa stanowi katodę, przy czym w masie umieszczonych jest kilka płaskowników stalowych, za pomocą których doprowadza się do niej prąd elektryczny. Nad wanną zawiesza się kilkanaście elektrod węglowych. Stanowią one anody.

W procesie wydzielania aluminium elektrolitem jest stopiony wraz z kriolitem tlenek glinu. Tlenek glinu rozpuszczony w kriolicie rozkłada się na metaliczny glin wydzielający się na katodzie, czyli na dnie wanny, i na tlen, który wydziela się na anodzie, powodując jej utlenianie. W wyniku elektrolizy otrzymuje się tzw. aluminium hutnicze o zawartości 99,0-F99,6% Al; resztę stanowią zanieczyszczenia krzemem, miedzią, cynkiem, żelazem i tytanem. W ten sposób otrzymane aluminium stosuje się przede wszystkim jako surowiec odlewniczy oraz na stopy aluminium (promocja 3 w 1).

W celu usunięcia z aluminium zanieczyszczeń niemetalicznych, gazów oraz sodu stosuje się oczyszczanie sposobem chlorowania lub chlorowania z przetapianiem, a zanieczyszczenia metaliczne oraz krzem usuwa się drogą rafinacji elektrycznej. Nowoczesną metodą rafinacji jest metoda „trzech warstw”. Dno wanny jest wyłożone masą węglową i stanowi anodę. Spoczywa na nim najcięższa warstwa, która jest stopem aluminium i miedzi jako składnika obciążającego. Warstwę środkową stanowi elektrolit, który w tej metodzie składa się z chlorku baru (BaCl₂), fluorku glinu (A1F₃) i fluorku sodu (NaF).