Stosunek odkształcenia trwałego

Stosunek odkształcenia trwałego do całkowitego przy danym stosunku odkształcenia całkowitego do rozpiętości elementu nie powinien odbiegać od wielkości stosunku dopuszczalnego normą PN-56/B-03260. Wielkość współczynnika dociążenia sd przy zwiększeniu obciążenia użytkowego o 40°/o (PN-56/B-03250) (program uprawnienia budowlane na komputer). Badanie współpracy w kierunku poprzecznym nośnego elementu zginanego z sąsiednimi elementami (tzw. klawiszowanie) polega na próbnym obciążeniu jednego elementu, pomiarze odkształceń elementu obciążonego i elementów nie obciążonych oraz na obserwacji plomb gipsowych naklejonych na spoinach łączących element obciążony z elementami sąsiednimi.

Badanie rysoodporności elementu nośnego zginanego polega na stopniowym obciążeniu z jednoczesnym obserwowaniem powstania pierwszych rys i ustaleniu odpowiednich zależności (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Badanie obciążenia niszczącego elementu nośnego zginanego metodą nieniszcząca ma na celu określenie nośności pod próbnym obciążeniem nieniszczącym w oparciu o pomiar przyrostu wydłużenia stali zbrojeniowej spowodowanego przyrostem obciążenia.

Badanie obciążenia niszczącego w nośnym elemencie zginanym metodą niszczącą ma na celu wyznaczenie takiego obciążenia niszczącego, przy którym element zaczyna się odkształcać nieograniczenie bez dalszego zwiększenia obciążenia aż do załamania (uprawnienia budowlane). Często badanie to jest połączone z badaniem rysoodporności. Badanie współpracy elementu wypełniającego zginanego z elementem nośnym polega na próbnym obciążeniu zespołu składającego się minimum z 3 elementów nośnych i elementów wypełniających przestrzeń między elementami nośnymi oraz na pomiarze odkształceń.

Porównanie odkształcenia elementu pracującego w tym zespole z odkształceniem pojedynczego elementu przy tym samym obciążeniu określi wielkość współpracy elementu wypełniającego z elementem nośnym. Dalsze obciążanie zespołu elementów do załamania wykaże wielkości współczynników pewności dla elementów wypełniających i nośnych łącznie - różne od wielkości współczynników w przypadku traktowania elementów wypełniających i nośnych oddzielnie (program egzamin ustny).

Badanie przebicia

Badanie to może wykazać w jakim stopniu w obliczaniu elementów nośnych można uwzględnić współpracę elementów wypełniających. Badanie przebicia przy zginaniu w elementach wypełniających zginanych polega na obciążeniu elementu wypełniającego na powierzchni np. 5X5 cm w środku jego rozpiętości, opartego na elementach nośnych, które z kolei spoczywają na podporach w stendzie badawczym (opinie o programie).

Badanie zachowania się elementu zginanego (nośnego lub wypełniającego) w warunkach składowania, transportu i montażu polega na odtworzeniu wszystkich czynników pracy elementu na jakie narażony będzie element w czasie składowania, w czasie transportu poziomego i pionowego oraz w czasie montażu. Badanie to uwzględnia między innymi moment zginający przy wspornikowym wysunięciu elementu przy składowaniu na środku transportowym, dynamiczny moment zginający przy nagłym podnoszeniu dźwigiem itp.

Badanie kruchości elementu zginanego (nośnego lub wypełniającego) od upadku polega na gwałtownym opuszczaniu elementu z różnych (stopniowo zwiększanych) wysokości (30 cm, 60 cm, 90 cm itd.) na podpory stendu, przy równoczesnej obserwacji powstania uszkodzeń (segregator aktów prawnych). Badanie ma na celu określenie odporności elementu na ewentualne uderzenia jakie mogą wystąpić w czasie magazynowania na składowisku lub w czasie montażu.

Badanie odporności na uderzenie elementu wypełniającego zginanego polega na gwałtownym opuszczeniu ciężaru lub obręczy koła taczki na powierzchnię elementu opartego na elementach nośnych. Do tego celu można stosować np. bloki betonowe o różnych ciężarach (stopniowo zwiększanych) opuszczanych z wysokości 30 cm na element w środku rozpiętości (promocja 3 w 1).

W przypadku uderzenia obręczą metalową, taczkę obciąża się tak, aby ciężar przypadający na koło wynosił kolejno: 20, 30, 40, 50 kG. Taczkę toczy się po desce o grubości 5 cm, spoczywającej jednym końcem na brzegu badanego elementu w ten sposób, aby koło taczki spadło nagle na element w środku jego rozpiętości.