Szczelina pionowa

Szczelinę pionową pomiędzy pierwszą dolną warstwą klinkieru i izolacją wypełnia się masą zalewową bitumiczną, przy czym pierwszą spoinę poziomą pod klinkierem wykonuje się z zaprawy asfaltowej, a następną drugą i ewentualnie trzecią od dołu bez zaprawy (warstwę klinkieru układa się na sucho) (program uprawnienia budowlane na komputer). Przez pustą spoinę będzie mogła odpływać woda gromadząca się w warstwie zaprawy między izolacją. Zakończenie dolnego brzegu ciężkiej izolacji pionowej, której przedłużenie stanowi izolacja lekka. a ścianą ochronną. Dolną część budowli po nałożeniu warstwy gruntującej i izolacji lekkiej obkłada się warstwą ochronną, np. z płyt betonowych.

Zasypanie budowli ziemią powinno odbywać się sukcesywnie w miarę wznoszenia ścianki ochronnej, zanim zaprawa nie stwardnieje. W ten sposób bowiem dzięki parciu gruntu najłatwiej można uzyskać docisk na izolację (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Jeżeli warstwę ochronną wykonuje się w postaci płyty betonowej, to wówczas należy pamiętać, aby oba brzegi izolacji ciężkiej były szczelnie otoczone masą zalewową, a przesączająca się woda pomiędzy izolacją i warstwą ochronną miała zapewniony odpływ.
Zakończenie izolacji pionowej ciężkiej od góry należy wykonać w ten sposób, aby przesiąkająca woda opadowa lub spiętrzona woda zaskórna nie mogła dostać się między izolację i izolowaną powierzchnię (uprawnienia budowlane).

Jeżeli grunt jest bardzo przepuszczalny i jeśli nie należy spodziewać się spiętrzenia wody zaskórnej, to izolację ciężką można zakończyć nie poniżej poziomu terenu, lecz powyżej najwyższego poziomu wody gruntowej. Przy takim rozwiązaniu ciężką izolację należy połączyć z izolacją lekką na pozostałej części ściany poniżej poziomu terenu.

Osiadanie budowli

Na skutek nierównomiernego osiadania budowli w stosunku do ścianki ochronnej płyta betonowa przykrywająca wywiniętą na górną powierzchnię ścianki ochronnej izolację odspoi się od ściany i powstanie szczelina w miejscu A-B, przez którą przedostawać się będzie woda pomiędzy izolację i warstwę ochronną (program egzamin ustny).
W przypadku nierównomiernego osiadania, może spowodować wyboczenie obciążonej pionowo ścianki ochronnej, co pociągnie za sobą uszkodzenie izolacji. Aby temu zapobiec, nie należy spoiny A-B wypełniać zaprawą, a grubość jej powinna wynosić kilka centymetrów.

Nie ma wad obu wyżej podanych rozwiązań. Nawet w przypadku powstania rysy A-B górny brzeg izolacji pozostaje zabezpieczony przed przenikaniem wody poza izolację, ściance zaś ochronnej nie grozi wyboczenie, ponieważ będzie ona miała swobodę ruchów pionowych (opinie o programie).
Najlepsze rozwiązanie zakończenia izolacji, w szczególności w przypadku gdy izolację ciężką kończymy ponad terenem, np. ze względu na wysoki poziom wody gruntowej lub możliwość piętrzenia się wody zaskórnej.

Izolację ponad terenem można zabezpieczyć ścianką ochronną wykonaną z klinkieru lub płyt kamiennych, które w tym przypadku stanowią oblicowanie cokołu budowli.
Poza tym należy dodać, że sam cokół ma znaczenie jako element zabezpieczający budynek przed wilgocią. Lice cokołu należy wykonywać z materiałów trwalszych, odporniejszych na wilgoć i zamrażanie niż pozostałe powierzchnie ściany. W ten sposób bowiem zabezpiecza się ścianę przed rozpryskującą się wodą deszczową, gromadzącym się pod ścianą śniegiem i wreszcie przed uszkodzeniami mechanicznymi, którym podlega część budynku nad terenem lub chodnikiem (segregator aktów prawnych).

Jeżeli nie wchodzą w rachubę względy architektoniczne, to cokół wznosi się przeważnie 0,7-1,0 m ponad terenem, a jeżeli budynek jest podpiwniczony to do poziomu spodu stropu nad piwnicami. Wierzch cokołu wystającego z lica ściany należy zabezpieczyć od zacieków przez pokrycie go trwałym materiałem (klinkierem, kamieniem) lub wypalaną gładzią cementową (promocja 3 w 1).