Szlifowanie i polerowanie

Płyty i płytki kamienne dostarczane są zazwyczaj na budowę już po oszlifowaniu i wypolerowaniu. Zdarza się jednak, że czynności te musi wykonać majster na miejscu budowy. Podajemy opis tych robót wykonywanych ręcznie lub mechanicznie.  Szlifowanie odbywa się w dwóch etapach: najpierw wykonuje się szlif gruby, później - czysty (program uprawnienia budowlane na komputer). Przy polerowaniu dochodzi jeszcze gładzenie i nadanie połysku.

Gruby szlif powierzchni granitu wykonuje się za pomocą „stalmasy“ (opiłek stalowych) nr nr 3 i 4, rozcieranej gła- dzidłom żelaznym wykonanym z kawałka szyny. Przy szlifowaniu marmuru stalmasę zastępuje się osełką karborundową nr nr 24 i 30 lub osełką z gruboziarnistego piaskowca. Gruby szlif powinien dawać powierzchnię gładką o drobnych chropowa- tościiaich, ale bez śladów obróbki. Sprawdzenie powierzchni łatą 1,5-metrową powinno wykazywać najwyżej dwa prześwity wielkości do 1 mm (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Czysty szlif granitu wykonuje się za pomocą ziarnistych materiałów trących - karborundu nr nr 80-100 albo korundu „Semiz-Bugu“ o takim samym uziarnieniu - podsypywanych pod stalowe gładzidło. Marmur szlifuje się piaskowcem drobnoziarnistym albo osełkami karborundowymi nr nr 60, 80, 100, następnie pumeksem i osełką karborundową nr 180. Do wygładzania marmuru używa się osełek naturalnych albo gładzideł kar boru z proszku ,,dziesięciominutowego“ (uprawnienia budowlane).

Z chwilą gdy powierzchnia przybiera wygląd matowoaksamitny przystępuje się do nadania jej połysku za pomocą gładzidla wojłokowego (filcowego) lub obciągniętego płótnem (przy polerowaniu granitu) przy użyciu rozmaitych proszków polerowniczych: trójtlenku chromowego (tzn. zieleń polerownicza), tlenku glinowego (biały.proszek), krokusu - czerwieni polerowniczej (tlenku żelazowego) i azotanu ołowianego (rosyjski proszek). Do mechanicznego szlifowania i polerowania ścian marmurowych używa się maszyn szlifierskich marki JUF (program egzamin ustny).

Maszyna szlifierska

Maszyna szlifierska JUF składa się ze statywu metalowego, na którym umocowany jest silnik z giętkim wałem, który zakończony jest krążkiem aluminiowym osadzonym przegubowo. Na krążek ten nakleja się krążki - tarcie, które przyciskał się ręcznie do obrabianej powierzchni (opinie o programie). Zależnie od rodzaju obróbki używane są krążki z karborundu, piaskowca, lub filcu. Silnik jest uruchamiamy przez naciśnięcie guzika zmontowanego na rękojeści wału giętkiego. Aby przystąpić do szlifowania, robotnik przysuwa maszynę do miejsca pracy, odwija kabel łączący silnik szlifierki z ogólną tablicą rozdzielczą i wkłada widełki do gniazdka wtyczkowego. Zabrania się wykonywania jakichkolwiek poprawek, przesuwania szlifierki i wymiany krążków bez uprzedniego wyłączenia motoru (segregator aktów prawnych).

Maszyną szlifierską można wykonać następujące roboty:

• gruby szlif nierówności styków za pomocą gruboziarnistego karborundu (nr nr 20 - 24);
• szlifowanie drobnoziarnistym piaskowcem (albo karborundem nr 120);
• polerowanie tarczą filcową i proszkiem polerowniczym (rosyjskim i włoskim).

Szlifowanie zaczyna się od zdzierania wystających miejsc (nierówności) i wygładzania styków. W czasie szlifowania robotnik przyciska obracający się krążek z karborundem do obrabianej powierzchni i przesuwając go równomiernie we wszystkich kierunkach ścina nierówności. Trzeba uważać, aby ścieranie obrabianej powierzchni odbywało się w jednej płaszczyźnie. W tym celu należy co pewien czas wyłączyć silnik, zmieść pył marmurowy szczotką lub szmatą i sprawdzić płaszczyznę łatą. Po zrównaniu powierzchni, tarczę z gruboziarnistym karborundem zastępuje się tarczą z drobnoziarnistym piaskowcem, którego zadaniem jest usunięcie rys i zadrapań (promocja 3 w 1). Ostatnim procesem obróbki jest polerowanie wykonywane za pomocą filcowego krążka. Powierzchnię oszlifowaną należy przed tym zmoczyć wodą i w trakcie polerowania posypywać proszkiem polerowniczym.  Jakość robót.