Trudność oczyszczania pokrycia

Grupa czynników F, określająca projektowane właściwości materiału, powinna stanowić przedmiot kompleksowych badań architektoniczno-budowlanych, których ostatecznym celem powinno być naukowo uzasadnione zlecenie dla przemysłu materiałów budowlanych na opracowanie nowych rodzajów materiałów i wyrobów o potrzebnej jakości (program uprawnienia budowlane na komputer). Ta grupa czynników obejmuje złożony zespół wymagań architektoniczno-budowlanych w odniesieniu do materiału; wymagania te są określane przez funkcjonalne przeznaczenie i zakres stosowania materiału, jak również przez warunki eksploatacyjne konstrukcji, w której materiał zostanie zastosowany, oraz przez jej ekonomiczność i długotrwałość w porównaniu z analogiczną konstrukcją zamienną. Wskutek braku takich naukowo uzasadnionych zleceń, dotyczących wykazu i jakości produkcji, materiały i wyroby, na których opracowanie i uruchomienie produkcji przemysłowej utracono wiele lat i znaczne środki, dość często nie odpowiadają wymaganiom nowoczesnego budownictwa (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Jako przykład takiego nieudanego opracowania nowego materiału mogą służyć polistyrenowe płytki okładzinowe, którymi zaproponowano zastąpić drogie tradycyjne ceramiczne okładziny w łazienkach, pomieszczeniach sanitarnych, kuchniach i izbach mieszkalnych oraz w budynkach użyteczności publicznej i produkcyjnych (uprawnienia budowlane). W wyniku szeregu istotnych wad (łatwość zadrapań i brudzenia się, trudność oczyszczania pokrycia, niedopracowanie metod mocowania i in.) płytki tego typu nie zostały rozpowszechnione w budownictwie. Przy istnieniu takiego „konkurenta” status szkliwionej płytki ceramicznej jeszcze bardziej się umocnił. Architekci i budowniczowie ujawnili te wady dopiero wtedy, kiedy już wprowadzono przemysłową produkcję płytek, a nawet zatwierdzona została norma określająca ich wytwarzanie i metody kontroli jakości (program egzamin ustny).

Budowniczowie

Inny przykład: termo dźwiękoizolacyjna wykładzina z polichlorku winylu na podkładzie z wojłoku. Głównym eksploatacyjnym wymaganiem w odniesieniu do tego materiału jest zapewnienie normatywnego przyswajania ciepła i izolacji akustycznej przegród między piętrowych w budynkach mieszkalnych. Utworzony przez technologów materiał odpowiadał wydawało się temu wymaganiu: wskaźnik polepszenia izolacji dźwiękowej (AE_y) wynosił 16-18 dB (przy normie 13-15 dB). Budowniczowie chętnie przyjęli nowy materiał, który daje znaczną oszczędność środków i (głównie) wydatków na robociznę ułożenia podłóg. W krótkim czasie ułożono kilka milionów metrów kwadratowych termo- i dźwiękoizolacyjnych wykładzin. Ale po upływie 1,5-2 lat zaczęły się ujawniać ich ukryte wady (opinie o programie).

W wyniku ugniatania podkładu wojłokowego (filcowego) wskaźnik materiału (AE_y) zmniejszył się 2-3 razy, na skutek czego stropy międzypiętrowe przestały odpowiadać wymaganiom normatywnym w zakresie izolacji akustycznej; znaczne skurcze wykładzin spowodowały wyrwanie ułożonych na sucho wierzchnich warstw podłogi spod listew przyściennych, przez co utworzyły się szczeliny. Architekci, którzy nie brali udziału w tworzeniu tego materiału, zażądali jego udoskonalenia i wymiany ułożonych wierzchnich warstw podłóg na nowe (segregator aktów prawnych). Tymczasem najkrótszy z punktu widzenia ekonomiki okres eksploatacji takiego materiału wynosi 10-15 lat.

Jeszcze poważniejsze były omyłki w obliczaniu, których dopuszczono się przy opracowywaniu nowego przejrzystego materiału dekarskiego ze sztywnego polichlorku winylu (wg wzorców produkowanego za granicą „Hostalitu”). Podstawowe parametry procesu technologicznego wyznaczono odpowiednio do zakupionego z importu urządzenia bez jakiegokolwiek technicznego przepisu na opracowanie tego procesu. Innymi słowy, od samego początku materiał nie miał ani zleceniodawcy, ani perspektywicznego użytkownika (promocja 3 w 1). Pierwsze zaś próby zastosowania nowego materiału ujawniły jego nieprzydatność dla większości klimatycznych rejonów Związku Radzieckiego. Ponadto niezapewnienie gwarantowanej dostawy niezbędnych surowców spowodowało wstrzymanie przemysłowej produkcji materiału dekarskiego ze sztywnego polichlorku winylu.