Trwałość pokrywy śnieżnej

Pojawienie się pokrywy śnieżnej na terenie większej części Polski przypada na okres końca listopada, natomiast na obszarach zachodnich pokrywa śnieżna pojawia się na początku grudnia. Na północnym wschodzie pojawienie się pokrywy śnieżnej przypada czasem już na początek listopada. Czas trwania pokrywy śnieżnej w dzielnicach wschodnich jest dwa razy dłuższy niż w zachodnich. Trwałość pokrywy śnieżnej w górach jest dłuższa: w Paśmie Świętokrzyskim trwa ona do 100 dni, a w Karkonoszach do 200 (program uprawnienia budowlane na komputer).
Mikroklimat. Zespół warunków atmosferycznych występujących na niewielkich przestrzeniach i w warstwie atmosfery bezpośrednio przyległej do powierzchni gruntu składa się na pojęcie tego, co nazywamy mikroklimatem.

O ile w makroklimatologii operuje się wielkościami rzędu setek kilometrów, o tyle w mikroklimatologii mamy do czynienia z kilometrami, metrami, a nawet z centymetrami (co do wysokości). Mikroklimat można rozpatrywać na terenie miasta, osiedla, bagna, lasu, nierówności terenu, grupy domów, a nawet jednego podwórka. Zależnie od warunków miejscowych zmieniają się całkowicie lub znacznie warunki klimatyczne, co wpływa na opady, wilgoć w powietrzu oraz zmiany temperatury. Na przykład w miejscowościach bardzo uprzemysłowionych, przy dużej ilości dymów i pyłów zawieszonych w powietrzu, stanowiących olbrzymią ilość jąder kondensacyjnych, pojawia się mgła, tzw. mgła przemysłowa (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Charakterystyczną cechą mikroklimatu są duże zmiany w wilgotności przygruntowej warstwy powietrza.

Prężność pary wodnej przy powierzchni gruntu
jest stosunkowo większa niż w warstwach wyższych. Wilgotność względna tuż przy powierzchni gruntu może wynosić 100%, natomiast na wysokości 1,5H-2,0 m wilgotność względna może wynosić 50-j-60%.
Powietrze nad terenami mokrymi cechuje podwyższona wilgotność, szczególnie w porze letniej (uprawnienia budowlane).

Mikroklimat

Niektóre grunty bagniste parują intensywniej niż woda z otwartych zbiorników. Natomiast na pewnej niewielkiej wysokości nad powierzchnią terenu, wskutek dyfuzji i ruchu powietrza wilgotność gwałtownie spada.
Mikroklimat zależy również od zagłębień w terenie, pagórków, zadrzewienia, sposobu zabudowania i zbiorników wodnych.
Na terenach płaskich i równinnych powietrze chłodne, jako cięższe, zalega zwykle tuż przy powierzchni terenu, a cieplejsze znajduje się wyżej (program egzamin ustny).

Te dwie warstwy są w stanie równowagi. Jeżeli natomiast teren jest nierówny, powietrze chłodniejsze jako cięższe spływa niżej, wypierając powietrze ciepłe. Napotykając zadrzewienie lub zwarte zabudowania powietrze zimne całkowicie wypełnia wszelkie zamknięte niecki, tworząc tzw. zastoiska chłodnego powietrza. Nawet niewielkie nierówności powodują różnice temperatur zgubne dla roślinności (opinie o programie).
Wzniesienia i pagórki mogą wpływać na rozkład opadów atmosferycznych. Jak wiadomo, ilość opadów spadających na tak zwane podwiatrowe zbocza pasma górskiego, w wyniku wzmożonego skraplania pary wodnej powietrza wznoszącego się do góry wzdłuż zbocza, jest znacznie większa niż ilość opadów spadających na zboczu odwiatrowym, dokąd spływają masy powietrza uboższe w parę wodną, pozostawioną uprzednio na zboczu podwiatrowym (wg dr Gumińskiego) (segregator aktów prawnych).

Tak dzieje się wtedy, gdy przesuwającym się masom powietrza stoją na drodze góry, które z racji swej wysokości mogą spowodować wzmożone skraplanie pary wodnej.
Pagórek nie może wpłynąć na zwiększenie skraplania, natomiast pewien wpływ na rozkład opadów wywiera zmiana prędkości wiatrów. Przy wzrastającym natężeniu wiatru wypadkowa tych sił otrzymuje większą składową poziomą i opad unoszony jest przez wiatr na boki (promocja 3 w 1).

Poza tym na szczycie pagórka w tych miejscach, gdzie prędkość wiatru jest większa, nastąpi zmniejszenie ilości opadów, a na powierzchniach, gdzie prędkość wiatru jest mniejsza, nastąpi wzrost ilości opadów. Tak więc zależnie od rodzaju wzniesień, różnie układa się rozkład opadów atmosferycznych.