Układ jezdny

Zespoły wchodzące w skład układu jezdnego mają specjalną konstrukcję, przewidzianą do pracy w terenie. Charakterystyka tych zespołów przedstawia się następująco:
- silniki o budowie trakcyjnej lekkiej, wysokoprężne, chłodzone powietrzem, o powyżej 2000 obr/min.,
- sprzęgło łączące silnik ze skrzynią biegów, suche jednotarczowe, wykonane z materiału „sintermetal” o dużym współczynniku tarcia i przenoszące duże naciski (program uprawnienia budowlane na komputer),
- skrzynie biegów z trzema biegami do przodu i jednym do tyłu, prędkość maksymalna 20 km/h,
- układ kierownicy samochodowy zaopatrzony w hydrauliczne wspomagania,
- hamulce hydrauliczne nożne typu samochodowego na wszystkie koła oraz postojowe ręczne,
- wózki mogą być zaopatrzone w kabiny brezentowe na szkielecie z rur,
- instalacja oświetleniowa drogowa montowana jest na wózkach większych o mocy od 20 KM.

Na wózkach tych można montować wywrotki trójstronnego wysypu, skrzynie z otwieranymi burtami, wywracane hydraulicznie lub mocowane na stałe.
Podobne rozwiązania znane są również w innych krajach, np. Road-Mac produkcji angielskiej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Tego typu środki transportowe mogą zaopatrywać w masę betonową stanowiska pracy odległe od kilkuset metrów do 1,5 km od wytwórni masy betonowej.
Na większe odległości do transportu masy betonowej stosuje się w zasadzie środki transportu drogowego i szynowego.
Natomiast najbardziej współczesnym, technologicznie najkorzystniejszym i coraz bardziej rozpowszechnionym w kraju, jest system przy zastosowaniu betoniarek samochodowych.

Wywrotki samochodowe są obecnie dość powszechnie stosowane do przewozu masy betonowej na odległość ponad 500 m, przy czym odległość przewozowa nie powinna przekraczać 3-4 km z uwagi na zbytnie odmieszanie się masy betonowej (uprawnienia budowlane). Z wywrotki wyładowuje się masę betonową do zasobnika za pomocą estakady przeładunkowej. Skrzynie wywrotek są coraz częściej wyposażone w wibratory przyczepne, które po uruchomieniu przyspieszają wyładunek skrzyni. W wibratory są również wyposażone zasobniki masy betonowej na placu budowy. Zasobniki na masę betonową mogą być usytuowane poniżej poziomu terenu i wtedy nie zachodzi potrzeba budowy estakad (program egzamin ustny).

Systemy konstrukcyjne betoniarek samochodowych

Dla przewozu większych ilości masy betonowej produkowane są samochody wywrotki o skrzyni mającej specjalny kształt oraz wyposażonej w zasuwę wysypową i rynnę spustową typ Unie. Pojemność skrzyni wynosi 5 m3. Zasobniki te zaopatrzone są niekiedy w dodatkowe mieszadła pracujące w trakcie transportu (np. samochód VD-5 produkcji CSR). Z reguły jednak wszystkie samochody wywrotki powinny transportować jedynie masę betonową gęsto- plastyczną (opinie o programie).

W przypadkach konieczności dowożenia masy betonowej z wytwórni centralnych na większe odległości (np. w dużych zagłębiach budowlanych z rozrzuconymi placami budowy) stosowane są betoniarki samochodowe. W tym przypadku dokładnie odmierzone suche składniki zarobu są wsypywane do mieszalników i podczas jazdy mieszane ze sobą bez udziału wody. Na 3 do 5 minut przed osiągnięciem celu jazdy, do suchego zarobu dodawana jest odpowiednia ilość wody i wszystkie składniki mieszane wspólnie. Na miejscu przeznaczenia w mieszalniku znajduje się gotowa masa betonowa (segregator aktów prawnych). Z reguły mieszalniki mają kształt gruszki i są pochylone do przodu pod kątem od 15-20°. Mieszalniki mogą być obracane za pomocą oddzielnego silnika lub też od napędu silnika samochodowego.

jazdy betoniarki wynosi przeciętnie ok. 25 km/h. Wyładowanie masy betonowej z mieszalnika odbywa się zwykle przez zmianę kierunków obrotu mieszalnika, przy czym masa betonowa wysypuje się poprzez lej na specjalną rynnę wyładowczą. Pojemność mieszalników jest w granicach 1,5-9,0 m3 masy betonowej.
Istnieje wiele różnorodnych rozwiązań konstrukcyjnych betoniarek samochodowych (promocja 3 w 1).