Uniwersalne stodoły

Lokalizując stodoły trzeba zwrócić uwagę na dogodny dojazd oraz ich powiązania funkcjonalne z innymi obiektami, np. stodół specjalnych z polem doświadczalnym i laboratorium zakładu badawczego. Uniwersalne stodoły połowę powinny być sytuowane możliwie centralnie w stosunku do rozłogów gruntów, z których pochodzą magazynowane w nich plony, a paszowe stodoły połowę - w pobliżu największych kompleksów łąk danego gospodarstwa (program uprawnienia budowlane na komputer). Stodoły połowę należy stawiać przy gospodarczych drogach dojazdowych, zapewniających połączenie ze spichrzem lub budynkami inwentarskimi.

Stodoły podwórzowe należy tak sytuować, aby były zapewnione dogodne połączenia ze związanymi z nimi funkcjonalnie budynkami i urządzeniami, a także, aby ich bryły stanowiły ochronę budynków inwentarskich przed wiatrami dominującymi w danym terenie (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Ze względu na układ funkcjonalny rozróżnia się stodoły:
- bezprzejazdowe, w których występują tylko sąsieki (zapola), służące do przechowywania plonów,
- przejazdowe, w których obok sąsieków są także klepiska, usytuowane poprzecznie lub podłużnie.

Klepiska stanowią przejazdową część stodoły i mają szerokość 4,5 -6.0 m. Szerokość sąsieków zależy od sposobu załadunku i wynosi przy załadunku ręcznym 6.0-A -7,5 m, przy załadunku mechanicznym - 7,5-10.5 m (uprawnienia budowlane).
W stodołach specjalnych do podłużnego korytarza przejazdowego (betonowego lub glinobitego) przylegają z dwóch stron sąsieki podzielone na klatki szerokości 1,5 m i długości 3 m. przeznaczone do składowania plonu z jednej kombinacji badawczej. Dopuszczalne są odchylenia wymiarów klatek do 20%. Klatki mogą być umieszczone w jednej lub dwóch kondygnacjach. Górne klatki należy połączyć wystającym pomostem szerokości do 30 cm, usytuowanym na poziomie podłogi górnych klatek.

Poziom podłogi betonowej dolnych klatek może być równy poziomowi podłogi korytarza, natomiast przy podłodze drewnianej dolnych klatek poziom jej powinien być co najmniej o 10 cm wyższy. Podłoga górnych klatek musi być szczelna, aby nie dopuścić do osypywania się ziarna do klatek dolnych (program egzamin ustny). Także ścianki klatek, mimo że powinny być rozbieralne, muszą być szczelne, aby nie następowało mieszanie się plonów z różnych poletek doświadczalnych.

Obok klatek i korytarzy przejazdowych w stodołach specjalnych występują też inne pomieszczenia, jak: magazyn podręczny o powierzchni około 10 m2, kantor o powierzchni około 6 m2, strych użytkowy do magazynowania ziarna oraz ewentualnie laboratorium do prac analitycznych (opinie o programie).

Wielkość stodół

Wielkość stodół dostosowuje się do ilości przechowywanych zbiorów. W stodołach specjalnych przyjmuje się się średnio na 1 ha upraw doświadczalnych 25-^28 klatek (z założeniem jednoczesnego składowania materiału z poszczególnych poletek doświadczalnych).
Podstawą do obliczania kubatur stodół uniwersalnych i paszowych jest określenie wielkości zbiorów na podstawie wskaźników produkcji oraz ustalenie, jaki procent plonów będzie składowany w stodołach. Podstawową jednostką odniesienia jest jedna tona składowanych zbóż i pasz.
Stodoły powinny być przewiewne. Ich szkielet konstrukcyjny wypełnia się ścianami ze szczelinami wentylacyjnymi. Przekrój szczelin powinien uniemożliwiać przenikanie opadów atmosferycznych do wnętrza stodół. Okna projektuje się wyłącznie w stodołach specjalnych (segregator aktów prawnych).

Rozstaw słupów należy przyjmować zgodnie z zasadami koordynacji wymiarowej w budownictwie rolniczym, tak go dobierając w stodołach specjalnych, aby słupy nie stały wewnątrz klatek.
Stodoły projektuje się jako układy segmentowe, umożliwiające powtarzanie środkowych segmentów w celu uzyskania odpowiednio większych obiektów.

W dawnej zabudowie zagrodowej pomieszczenia na sprzęt rolniczy i wozy zajmowały stosunkowo niewiele miejsca (promocja 3 w 1). Drobny sprzęt przechowywano zazwyczaj w pomieszczeniach łączących się z wozownią pod wspólnym dachem. Nie zawsze też wozownia występowała jako osobny obiekt, mieściła się często w przybudówce do stodoły. Bywała otwarta łub stanowiła obiekt zamknięty.