Urabialność mieszanek

Urabialność mieszanek do betonów lekkich zależy od struktury i składu betonu. Mieszanki z pustkami międzyziarnowymi (z małą zawartością piasku i dużymi pustkami) mogą być tylko gęstoplastyczne. Mieszanki o strukturze szczelnej mogą być gęstoplastyczne i półciekłe, a o strukturze poryzowanej -półciekłe i plastyczne. Przy tym większą ciekłość przyjmuje się dla mieszanki poryzowanej bezpiaskowej. Orientacyjne wartości ciekłości lub plastyczności mieszanki do betonu lekkiego (program uprawnienia budowlane na komputer).

Plastyczność i zawartość wody w mieszankach do betonów lekkich o strukturze szczelnej znajdują się w bardziej skomplikowanej zależności wzajemnej niż w mieszankach do betonów zwykłych. Na zawartość wody w mieszance betonowej szczególny wpływ wywierają kształt ziaren i porowatość kruszywa grubego, jak również sposób formowania mieszanki (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Mieszanka porowatego tłucznia i piasku o nieprawidłowym kształcie ziaren z silnie rozwiniętą powierzchnią ma zwiększoną objętość pustek międzyziarnowych, do wypełnienia których potrzeba 1,5-2 razy więcej zaczynu cementowego niż w betonach na kruszywie ciężkim. Kruszywa porowate pochłaniają (odsysają) przy tym część wilgoci z zaczynu cementowego (uprawnienia budowlane).

W mieszankach do betonów lekkich niedostateczna, jak też nadmierna zawartość wody (w porównaniu z optymalną dla założonych warunków zagęszczania) prowadzi do zmniejszenia szczelności, a zatem i wytrzymałości betonu. Ciekłość i plastyczność szczelnej mieszanki betonowej określa się tymi samymi metodami co dla betonów zwykłych (program egzamin ustny).

Jakość mieszanki

Mieszanki o strukturze nieszczelnej, w których objętość pustek między- ziarnowych wynosi więcej niż 3%, mogą przy zagęszczaniu wibrowaniem rozwarstwiać się. Właściwość ta przejawia się częściej w mieszankach przygotowanych z nadmierną ilością wody i zawierających kruszywa grube i drobne (przy dużej różnicy wartości ciężaru objętościowego) lub z powodu niedostatecznej ilości drobnych frakcji w piasku. Mieszanki takie charakteryzuje rozwarstawianie się, a nie plastyczność. Współczynnik rozwarstawiania się określa się wg GOST 11051-64, wykazując wielkość zmiany ciężaru objętościowego w górnych i dolnych częściach próbek zagęszczonej mieszanki betonowej (opinie o programie).

Jakość mieszanki uznaje się za zadowalającą, jeżeli wielkość współczynnika rozwarstwiania się nie przekracza 10%. Wprowadzenie do mieszanki o małej zawartości piasku środka pianotwórczego (napowietrzającego) powoduje zwiększenie objętości poryzowanego składnika zaprawy, aż do całkowitego wypełnienia pustek między- ziarnowych w grubym kruszywie. Taka mieszanka betonowa uzyskuje pseudoszczelną (poryzowaną) strukturę; staje się ona bardziej plastyczna i nie rozwarstwia się w czasie jej zagęszczania wibrowaniem. Ciężar objętościowy i wytrzymałość są to podstawowe właściwości betonu lekkiego kontrolowane przy produkcji wyrobów. Dla betonu lekkiego właściwości te są również współzależne (segregator aktów prawnych).

Duży wpływ na ciężar objętościowy i wytrzymałość betonów lekkich wywierają skład granulometryczny i właściwości kruszyw. Przy zwiększeniu stosunkowej zawartości grubego kruszywa w składzie betonu zmniejszają się jego ciężar objętościowy i wytrzymałość. Wyraźną ilustracją tej zależności są właściwości betonu o dużych porach, którego ciężar objętościowy i wytrzymałość są najmniejsze przy zachowanych innych jednakowych warunkach. W miarę zwiększenia zużycia spoiwa wytrzymałość i ciężar objętościowy betonu lekkiego wzrastają wskutek zwiększonej zawartości w betonie bardziej wytrzymałego i ciężkiego kamienia cementowego (promocja 3 w 1).

Wraz ze zwiększeniem aktywności cementu zwiększa się wytrzymałość stwardniałego zaczynu cementowego, dlatego przy niezmiennym ciężarze objętościowym betonu lekkiego wytrzymałość jego wzrasta, choć w mniejszym stopniu niż w betonie zwykłym. To zwiększenie wytrzymałości betonu lekkiego ma charakter zanikający i zależnie od właściwości kruszywa wytrzymałość może okazać się graniczną, bez względu na zwiększenie aktywności i zużycia cementu. Zastosowanie jednak cementów o nieco większej aktywności pozwala na zmniejszenie ich zużycia i tym samym obniżenie ciężaru objętościowego betonu.