Wnętrze kesonu

Jeśli wnętrze kesonu lub studni ma służyć jako pomieszczenie użytkowe (pompownie, zbiorniki itp.), to wykonuje się konstrukcję dna.
Należy podkreślić, że podczas wykonywania izolacji kesonu wytwarza się w kesonie tak znaczne ciśnienie powietrza, działające na izolację, a wraz z nią na warstwę ochronną, że o przystosowaniu wymiarów warstwy ochronnej do tego ciśnienia nie może być mowy. Dlatego powietrze pod ciśnieniem przedostające się przez ściany kesonu należy pod powierzchnią izolacji odprowadzić na zewnątrz. W tym celu zakłada się system sączków, które mają zakończenie na zewnątrz kesonu.

Zamiast sączków można pomiędzy ścianami kesonu i izolacją ułożyć płyty z betonu porowatego. Przez pory płyt powietrze będzie odprowadzane na zewnątrz, dzięki czemu zmniejszy się jego ciśnienie (program uprawnienia budowlane na komputer).
W celu wyrównania ciśnienia powietrza w obrębie dna zakłada się w nim rury, które po wykonaniu robót zakorkowuje się w podobny sposób.
Poważną pozycję nowego budownictwa stanowią różnego rodzaju rurociągi stalowe, betonowe i żelbetowe, układane w gruncie. Są to rurociągi gazowe, wodociągowe, kanalizacyjne itp. Większość rurociągów jest prowadzona w ziemi i z tej racji ulegają one korodującym wpływom gruntu i wody gruntowej, a rurociągi stalowe również wpływom prądów błądzących, szczególnie w miejscowościach, gdzie istnieje transport elektryczny, tramwajowy, kolejowy itp.

Nieodzownym warunkiem walki z korozją rurociągów jest zabezpieczenie powierzchni betonu lub metalu przed bezpośrednim stykaniem się z gruntem (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Aby izolacja mogła zapewnić ochronę rurociągów przed korozją, musi ona odznaczać się następującymi własnościami:

a) ciągłością,

b) wodoszczelnością,

c) należytą przyczepnością do powierzchni,

d) konieczną odpornością chemiczną w gruntach,

e) wytrzymałością i odpornością na zmiany temperatury,

f) dielektrycznością,

g) taniością i łatwością wykonania (uprawnienia budowlane).
Materiałem spełniającym na ogół powyższe warunki są powłoki asfaltowe, które są obecnie używane zarówno do izolacji rur betonowych, jak też i stalowych.

Rury betonowe i żelbetowe

Rury betonowe i żelbetowe stosuje się w melioracjach rolnych, kanalizacji, wodociągach, zakładach o sile wodnej itp. Przed gruntem i wodą gruntową zawierającymi składniki korodujące beton (pośród których najbardziej rozpowszechnione są kwasy humusowe w wodzie bagiennej) należy zabezpieczać zewnętrzne powierzchnie rur, przed szkodliwym zaś działaniem związków chemicznych zawartych w ściekach kanalizacyjnych (bardzo często zawierających kwas solny, kwas octowy itp.) wewnętrzne powierzchnie rur.
Niezależnie od stosowania powłok izolacyjnych zewnętrznych można rury wykonywać z betonów przygotowanych ze specjalnych cementów kwasoodpornych lub z betonów przyrządzanych z dodatkiem specjalnych środków uszczelniających (program egzamin ustny). Poza tym możliwe jest stosowanie okładzin i wypraw ochronnych.

Do izolacji rur betonowych i żelbetowych stosuje się najczęściej powłoki asfaltowe.
Rury betonowe wykopane po dwóch latach z gruntu bagnistego kwaśnego na polu doświadczalnym w Aigle. Skuteczność izolacji jest tu wyraźnie widoczna.
Rury powleczone masę asfaltową układanie w wykopach rur betonowych z powłoką asfaltową przy robotach melioracyjnych (opinie o programie).
Powlekanie rur szkłem wodnym lub fluatowanie daje również dobre wyniki, ale ze względu na znaczny koszt jest rzadko stosowane (segregator aktów prawnych).

Ponieważ powłoki bitumiczne, nałożone na wewnętrzne ściany rur, uległyby wskutek przepływu ścieków zawierających piasek szybkiemu zniszczeniu, wytrzymałość bowiem tych powłok na ścieranie jest bardzo mała, rury (w przypadku agresywności wód ściekowych) wykłada się, przynajmniej w ich dolnej części, płytkami lub kształtkami kamionkowymi (dnami kamionkowymi). Kształtki kamionkowe układa się na zaprawie cementowej.
W przypadku ścieków bardziej agresywnych spoiny wypełnia się zaprawą asfaltową (promocja 3 w 1).