Wytrzymałość czerepu

Materiał o bardzo dużej zawartości A1₂0₃ (99%) i o znacznym rozdrobnieniu po spieczeniu stosowany jest (opracowany został przez berlińską fabrykę porcelany pod nazwą prokorund) do inplantacji w organizmie ludzkim. Fizykochemiczne podstawy technologii produkcji wyrobów z tlenków’ A1₂0₃, Zr0₂, BeO, MgO i in. zostały podane w pracach Bałkiewicza, Ryschkieuńscha, Trieswiałskiego i Czeriepanoua (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wprowadzenie cyjanitu i jego odpowiedników, tj. sylimanitu, andaluzytu, w ilości od 30 do 65% pozwala uzyskać po wypaleniu w temperaturze 1400-1550°C porcelanę z dużą zawartością mulitu, o wysokiej wytrzymałości na zginanie do 140 MN/in² (1400 kG/cra²), odporności termicznej i ze znaczną opornością elektryczną w podwyższonej temperaturze. Talk w naturalnej lub sztucznej odmianie wprowadzony w ilości 70-80% do masy nadaje wyrobom bardzo dobre właściwości elektroizolacyjne przy wysokich częstotliwościach i bardzo małym kącie strat dielektrycznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Zastąpienie jonów alkalicznych w szkle tworzywa jonami magnezu i talku (steatytu) obniża w istotny sposób straty prądu elektrycznego po przyłożeniu do dielektryka pola elektrycznego wysokiej częstotliwości. Oprócz tego talk, działając jako topnik, zwiększa ilość szkła. Wyroby steatytowe mają dużą wytrzymałość. Wprowadzenie 1-2% talku do masy porcelanowej obniża temperaturę spiekania o 20-30^oC, sprzyja tworzeniu się mulitu, zwiększa udarność i wytrzymałość czerepu na zginanie, ale również nieco zwiększa w podwyższonych temperaturach jego skłonność do pełzania (uprawnienia budowlane).

Istotną wadą ceramicznych wyrobów steatytowych jest bardzo wąski przedział temperatur spiekania, wskutek szybkiego rozwoju fazy ciekłej związanego ze wzrostem temperatury. Dlatego warunki wypalania wyrobów z takich mas są dość trudne, wyroby łatwo miękną i deformują się. Kompozycja talku, kaolinu i tlenku glinowego, która pod względem zawartości tlenków odpowiada składowi 2MgO • •2A1₂0₃ • 5Si0₂, po wypaleniu w temperaturze 1410°C stanowa porcelanę kordierytową o bardzo małym współczynniku rozszerzalności cieplnej rzędu (2-1,6) • •10″⁶ (program egzamin ustny). Zmianę współczynnika rozszerzalności cieplnej mas (2-f4) • 10″⁶ (wypalanych w temperaturze 1300°C) w pewnych przedziałach części układu fazowego pokazano liniami kreskowo-punktowanymi.

Izolatory samochodowe

Kordieryt topi się inkongruentnie w temperaturze 1540°C, rozpadając się na mulit i ciecz. Po wypaleniu takiej mieszaniny otrzymuje się wyrób, w którym przeważa kordieryt, a także znajduje się pewna ilość fazy ciekłej szkła, niecałkowicie resorbowanego mulitu, klinoenstatytu i nie przereagowanego korundu (opinie o programie).

Ponieważ współczynnik rozszerzalności cieplnej szkła kordierytowego jest kilka razy większy od współczynnika rozszerzalności cieplnej kordierytu krystalicznego, konieczne jest wypalanie wyrobów w wąskim zakresie temperatur (1300-1350°C) w celu uzyskania wyrobu odpornego na wstrząsy termiczne i maksymalnego rozwoju fazy kordierytu. Odporność na nagłe zmiany temperatury wyrobów kordierytowych jest bardzo duża (segregator aktów prawnych).

Do grupy materiałów bardzo odpornych na wstrząsy termiczne i o dużej wytrzymałości mechanicznej należy tworzywo z masy o dużej zawartości A1₂0₃, tzw. uralit, wypalany w zakresie temperatur 1390-f-14I0°C. Tworzywo to znalazło szerokie za- stosowanie jako izolatory samochodowe do świec zapłonowych (Jurczak i Rozenberg).

Właściwości mas ogniotrwałych zawierająych kaolin, korund i talk przytoczono, wg danych firmy „Annawerke”, (oznaczenia 8 i .9). Wyroby z tych mas stosuje się jako wykładzinowy materiał ogniotrwały w piecach • ceramicznych. Materiał AC 90 zalecany jest do budowy trzonów pieca służącego do wypalania wyrobów z tytanianu barowego; duża zawartość dwutlenku cyrkonu zmniejsza możliwość wzajemnego chemicznego oddziaływania między tymi wyrobami (promocja 3 w 1).