Znajomość bilansu

Rumowisko przesuwa się ku zachodowi i odcinek może być zasilany zarówno z odkładów na odcinku, jak i z klifu czynnego na odcinku (program uprawnienia budowlane na komputer). Zatrzymanie tego materiału za pomocą umocnień czynnych pozwoliłoby, być może, na powstrzymywanie ubytku brzegu na interesującym nas odcinku. Nie znając odnośnych bilansów, odpowiadamy: „być może” i zmuszeni jesteśmy powziąć odnośną decyzję, nie mając pewności, że zbudowane umocnienia będą skuteczne.

Znając bilanse, o których była mowa, będziemy wiedzieli, jak sprawa się przedstawia i decyzja nasza będzie oparta na przeświadczeniu o skuteczności odpowiednich urządzeń (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Znajomość bilansu pozwoli odpowiedzieć na cały szereg najrozmaitszych pytań odnośnie zagospodarowania naszego brzegu. Na przykład na klifie na odcinku 3 istnieje latarnia mocno zagrożona postępującym niszczeniem klifu. Czy należy klif umocnić?

Z wykresu widać, że klif ten zasila wydajnie odcinek 4, bez czego byłby on prawdopodobnie stale rozmywany i stale by się cofał. Umocnienie całego klifu i zatrzymanie „produkcji” rumowiska może spowodować zatem nieobliczalne szkody na niskim, na pewno dobrze zagospodarowanym odcinku (uprawnienia budowlane). Klif należy więc umocnić tylko przy samej latarni, ale i wtedy nie mamy pewności, czy „produkcja” pozostałych nie umocnionych odcinków będzie wystarczająca na zasilanie odcinka 4, tym bardziej że umocnienie czynne będzie przez długi czas powstrzymywać znaczną część rumowiska idącego z zachodu. Dokładne rozwiązanie da nam znajomość bilansu, z którego otrzymamy potrzebne dane. Może się okazać, że opłaci się raczej przesunąć latarnię w głąb lądu, a klif cały pozostawić nie umocniony (program egzamin ustny).

Wiatr

Już z tych dwu dowolnie wybranych przykładów widać, że znajomość bilansu może oddać duże usługi praktyczne i że z tego względu prace nad ustaleniem jego zasad i zebraniem danych lokalnych zasługują na to, aby były wstawione do programu prac naszych instytutów badawczych zajmujących się sprawami morskimi.

Wiatr wiejący z siłą ok. 5° nad plażą wysusza jej powierzchnię, po czym zaczyna porywać drobniejsze ziarna piasku, niosąc je przeważnie nisko nad ziemią (do 0,5 m nad powierzchnią plaży) (opinie o programie).
Każda nierówność na powierzchni plaży stanowi przeszkodę dla unoszonego piasku, który układa się za każdym kamykiem, za każdą oddzielnie stojącą przeszkodą w podłużny warkoczyk.
Podobnie przed każdą przeszkodą ciągłą piasek niesiony wiatrem układa się w wał równoległy do niej, który potem, sam stanowiąc przeszkodę, powoduje dalsze układanie się piasku po swej stronie nawietrznej. W ten sposób na odlądowej stronie plaży, na przyległych do niej terenach, a także u podnóży klifów układają się charakterystyczne pasma wzgórz piasku, zwane wydmami (segregator aktów prawnych)..

Wydma ma charakterystyczny trójkątny profil o boku nawietrznym, na którym piasek się odkłada, bardziej pochyłym niż bok zawietrzny. Gdy dopływ piasku ustaje, wydma w stosunkowo krótkim czasie ulega rozwianiu, gdy zaś dopływ jest stały, cząstki piasku gromadzące się na jej nawietrznym zboczu przerzucane są poprzez linię grzbietową wydmy na zbocze zawietrzne. Gdy wydma osiągnie wysokość, przy której dopływ piasku od strony plaży staje się mniejszy niż ilość piasku przerzucana przez grzbiet wydmy, wówczas zaczyna wędrować, tj. przesuwać się w kierunku zgodnym z kierunkiem wiania wiatru.

Wydma wędrująca przesuwa się w głąb lądu z prędkością dochodzącą do 5 m rocznie, przysypując wszelkie napotkane przeszkody: lasy, pola uprawne i osiedla. Równocześnie powstaje na plaży nowa wydma, tzw. wydma przednia (promocja 3 w 1).
Wysokość wydm nadmorskich osiąga na naszych wybrzeżach do 56 m. Najwyższe wydmy nadmorskie, spotykane w Trypolisie, osiągają ok. 200 m wysokości.