Zwykłe topniki

Niewysoka temperatura spiekania jest związana również z dłuższą eksploatacją rolek przenośnika w piecu. Zwykłe topniki skalenie i talk okazują się nieprzydatne w tych warunkach. Aczkolwiek talk wpływa na zwiększenie wytrzymałości czerepu i nie wywołuje znacznej skurczliwości, jego działanie jako topnika, przy niewielkich ilościach, rozpoczyna się w temperaturze powyżej 1100°C. Dodatek 15-20% talku powoduje obniżenie temperatury wypalania do 1080°C (program uprawnienia budowlane na komputer).

Bardziej przydatna jest stłuczka szklana, granulat szklany w ilości 5-10%. Według badań Nllstrojkierainiki, przy spiekaniu mas do produkcji płytek czynnie współdziała perlit w ilości 20-25% (temperatura wypalania 1030-4-1050°C) i sjenit nefelinowy w ilości 15-20%. W sposób istotny zmniejsza się obszar spiekania po dodaniu ponad 15% granulatu szklanego (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Odpowiednie do produkcji płytek wykładzinowych są topniki mieszane, wg Kaca i Kwiatkowskiej, np. ze stłuczki szklanej i sjenitu nefelinowego w stosunku 70:30 i 80:20. Stłuczka szklana zawierała 66,7% krzemionki, 9,45% tlenku glinowego, 16,35% tlenku sodowego; koncentrat nefelinowy zawierał 44,32% krzemionki, 30,25% tlenku glinowego, 12,64% tlenku sodowego, i 7,2% tlenku potasowego. Płytki z masy zawierającej taki topnik wykazały nasiąkliwość 7,5-11,3% po 50-mi- nutowym wypalaniu w piecu rolkowym w temperaturze 900-920^oC. Dla zwiększenia wytrzymałości mechanicznej półfabrykatu korzystne jest wprowadzenie (ponad 100%) bentonitu (uprawnienia budowlane).

Do wytwarzania naturalnie zabarwionych gotowych wyrobów typu francuskich stosuje się. gliny ze zwiększoną zawartością tlenku żelazowego. Niektóre zestawy odpowiednie do produkcji płytek wykładzinowych metodą prasowania (wg danych Rochwargicra, Krasnousowy, Archipowa, Rempla) (program egzamin ustny).

Szkliwa do płytek

Szkliwa do płytek i szkliwienie. W wytwórniach płytek stosuje się zarówno szkliwo bez borowe, odpowiednie do jednorazowego wypalania płytek, jak i szkliwo zawierające bor. Przy wytwarzaniu płytek z surowca miejscowego celowe jest stosowanie szkliw’ łatw^ro topliwych i wykorzystanie materiałów naturalnych zawierających bor. Zaleca się stosowanie boranu wapniowego jako produktu przeróbki dato- litowych rud borokrzemianowych (opinie o programie).

Zużycie szkliwa o gęstości 1,6-1,62 Mg/m³ (g/cin³) wynosi 14-15 g na jedną płytkę. Skład chemiczny różnych fryt (w % tlenków) według danych Nllstrojkieramiki, gdzie wskazano również czas i temperatury wypalania. Obecność dwutlenku cyrkonu zwiększa lepkość tych szkliw’ podczas płynięcia, co może wywołać ich niedostateczne rozpływanie się i falistość (segregator aktów prawnych).

Operacja szkliwienia i zdobienia wypalonych płytek została trafnie rozwiązana na liniach taśmowych firm ,,Telli bek” lub „Sakmi”. Długość agregatu wynosi 50 m, wydajność 30-50 płytek o wymiarach 150 x 150 mm w ciągu 1 min. [8fi] W nowoczesnych zakładach ceramicznych produkujących u nas płytki ścienne stosuje się szkliwienie i dekorowanie za pomocą automatycznych linii firmy „Sacmi” i „Welco”.

Kolejność operacji na przenośniku jest następująca: 1) polerowanie tarczami ściernymi dwóch bocznych krawędzi płytki przesuwającej się na przenośnikach taśmowych, 2) automatyczny obrót płytki o 90° i polerowanie dwóch pozostałych bocznych krawędzi płytki, 3) oczyszczenie powierzchni płytek z pyłu ściernego za pomocą obracających się szczotek nylonowych, 4) nawilżanie płytek na przenośniku zraszaczami wodnymi w specjalnej kabinie, 5) dwukrotne szkliwienie płytek, z pośrednim obróceniem każdej płytki o 90°, za pomocą rozpryskiwacza odśrodkowego z niezależnym układem zasilania, kontroli i czyszczenia szkliwa, 9) suszenie szkliwionych płytek na przenośniku promiennikami podczerwieni lub w suszarce, 7) automatyczne usuwanie szkliwa z bocznych krawędzi płytki, aby szkliwo nie spływało na przenośnik podczas wypalania w piecu tunelowym i aby płytka nie przytopiła się do elementów transportowych przenośnika (promocja 3 w 1).