Żyły przewodzące

Innym materiałem używanym do wyrobu żył przewodzących jest stal ocynkowana. Ma ona dobrą wytrzymałość mechaniczną, lecz jej przewodność wynosi (przy prądzie stałym tylko 8 MS/h), a gęstość 7,8 g/cm (7,8 Mg/m³). Wadą stali są również jej własności magnetyczne, ograniczające jej zastosowanie przy prądach przemiennych (z uwagi na histerezę magnetyczną i prądy wirowe, zmniejszające przewodność materiału) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Żyły przewodzące wykonane z wyżej omówionych materiałów mogą mieć przekroje poprzeczne o różnych kształtach (zależnie od rodzaju zastosowania przewodu): okrągłe, owalne, sektorowe, tj. stanowiące wycinek koła i rurowe, tj. wewnątrz puste (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W przewodach gołych żyły przewodzące są jedyną częścią składową ich budowy. Przewody odziane i izolowane oprócz żył przewodzących, których ilość w przewodzę wynosi zwykle, mogą mieć również żyłę uziemiającą wykonaną z drutu stalowego.

Izolacja przewodu jest to powłoka wykonana z materiału izolacyjnego. Rozróżnia się izolację żyłową, nałożoną na poszczególne żyły przewodu Przewody oponowe z żyłami izolowanymi, otoczonymi wspólną oponą gumową lub polwinitową. Konstrukcja tych przewodów jest często wzmacniana gumową przekładką umieszczoną między żyłami (uprawnienia budowlane).

Izolacja papierowa

Izolację papierową cechuje duża wytrzymałość elektryczna i trwałość, jest ona jednakże silnie higroskopijna. Wygodniejsze w eksploatacji i tańsze są kable w izolacji z tworzyw termoplastycznych. W Polsce jako materiał izolacyjny przy napięciach mniejszych od 6 kV stosuje się polwinit. Przewiduje się stopniowe zastępowanie polwinitu polietylenem, tj. tworzywem o lepszych własnościach dielektrycznych, umożliwiającym zwiększenie napięć pracy kabli do ok. 60 kV. Niekiedy używane są kable z izolacją gumową, np. w liniach do 1 kV. Guma wykazuje stosunkowo małą wytrzymałość elektryczną oraz szybko ulega starzeniu, natomiast izolowane nią kable są giętkie i łatwe w obsłudze (program egzamin ustny). 

Kable elektroenergetyczne są to przewody jedno- lub wielożyłowe o szczelnej powłoce, nadające się do układania w ziemi. Ze względu na sposób wykonania izolacji rozróżnia się kable ołowiane, kable o izolacji i powłoce polwinitowej oraz kable o izolacji papierowej i powłoce aluminiowej (opinie o programie).

Każdy kabel elektroenergetyczny składa się z jednej lub kilku żył prze- \\odzących, izolacji oraz powłoki ochronnej. Żyły aluminiowe o przekrojach do 50 mm2 i miedziane o przekrojach do 10 mm2 są wykonane w postaci drutu, zaś przy przekrojach większych jako linki. Żyły kabli mogą być okrągłe lub sektorowe, umożliwiające lepsze wykorzystanie miejsca, tzn. otrzymanie większego przekroju czynnego przy tej samej średnicy kabla. Kable z żyłami sektorowymi wykonuje się na napięcia do 10 kV i o przekroju większym niż 10 mm². Izolacja żył kablowych wykonywana jest z papieru nasyconego olejami mineralnymi lub z tworzyw termoplastycznych (segregator aktów prawnych).

Kable elektroenergetyczne zabezpieczane są ponadto przed niszczącym działaniem wilgoci, wpływów chemicznych, powietrza, światła itp. czynników za pomocą powłok ochronnych. W zależności od sposobu wykonania powłoki rozróżnia się kable rdzeniowe; mające wspólną powłokę metalową nałożoną na izolowane żyły, oraz kable ekranowane, w których na izolację żył są nałożone taśmy wykonane z papieru metalizowanego, połączone elektrycznie między sobą i z metalową powłoką płaszcza (promocja 3 w 1). Takie wykonanie ma na celu uzyskanie lepszego rozkładu pola elektrycznego w kablu oraz zmniejszenie naprężeń i zwiększenie wytrzymałości elektrycznej. Kable tego typu stosuje się na napięcia wyższe od 10 kV.